نهج البلاغه؛ رازی جاودانه - آرشیو 1391/1
<-Description->


احمق واقعي!

قال علی علیه السلام:

وَ مَنْ كَثُرَ كَلَامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ وَ مَنْ كَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَيَاؤُهُ وَ مَنْ قَلَّ حَيَاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ وَ مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ وَ مَنْ مَاتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النَّارَ 

كسي كه زیاد سخن مي گوید، زیاد هم اشتباه می كند

و كسی كه بسیار اشتباه كند، شرم وحیاء او اندك می شود

و كسی كه شرم حیاء او اندك شود، پارسايي اش كاستى گيرد

و كسي كه پرهیزكاري او اندك است، قلبش می ميرد

و آن كه دلش مرده باشد، در آتش جهنم سقوط خواهد كرد!

وَ مَنْ نَظَرَ فِي عُيُوبِ النَّاسِ فَأَنْكَرَهَا ثُمَّ رَضِيَهَا لِنَفْسِهِ فَذَلِكَ الْأَحْمَقُ بِعَيْنِهِ 

آن كسی كه زشتي هاي مردم را بنگرد و آن را زشت بشمارد،

سپس همان زشتي ها را مرتكب شود، پس او احمق واقعي است.

نهج البلاغه صبحى صالح، قصار 349، ، صفحه‏ى 536

پس بکوشیم:

1 - سخن گفتن خود را کنترل کنیم

2 - اگر در رفتار کسی عیبی دیدیم؛ به خود برگردیم و همان عیب را از خود دور سازیم




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 24 فروردین 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :49 بار


سخنان اندوهبار علی(ع) به هنگام دفن فاطمه(س)

مولا علی(ع) خطاب به پیامبر(ص) چنین راز دل می گوید: 

اى رسول خدا، سلام من و دخترت- كه اينك در جوار تو فرود آمده، شتابان به تو پيوسته است- بر تو باد 

اى پيامبر خدا، صبر و بردبارى من با از دست دادن فاطمه(س) كم شده، و توان خويشتندارى ندارم

اما آن چه از اندوه اين فاجعه مى‏كاهد، فراق عظيم حضرتت و مصيبت سنگين و كمر شكن تو است كه بس توانفرساتر باشد 

آرى، اين من بودم كه سر نازنينت را بر لحد گور نهادم و ميان گردن و سينه‏ام جانت را- كه از كالبد برون مى‏شد- احساس كردم،
«همه از آن خداييم و به سوى او باز مى‏گرديم». 

پس امانتى كه به من سپرده بودى برگردانده شد، و به صاحبش رسيد،

از اين پس اندوهم هميشگى و شبم گاه بيتابى و بيدارى است تا به هنگامى كه خداوند مرا نيز سرايى برگزيند كه تو را در آن جايگاه باشد. 

به زودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت كه امّت تو چگونه در ستمكارى بر او اجتماع كردند،

با اين همه تو نيز با اصرار از او بپرس و چگونگى رفتارشان را با ما از او بجوى

این رفتار در زمانى بود كه چندان از رحلتت نگذشته بود و يادت از خاطره‏ها نرفته بود! 

اينك من با شما دو عزيز وداع مى‏كنم؛ بى آن كه از بودن با شما احساس خستگى و تنگى كنم،

كه اگر به خانه باز گردم نه از خستگى است، و اگر بمانم نه از بدبينى به آن وعده‏ها است كه خداى صابران را بدان نويد داده است. 

نهج البلاغه صبحى صالح، خطبه 202

وَ مِنْ كَلَامٍ لَهُ ( عليه‏السلام ) رُوِيَ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَهُ عِنْدَ دَفْنِ سَيِّدَةِ النِّسَاءِ فَاطِمَةَ ( عليهاالسلام ) كَالْمُنَاجِي بِهِ رَسُولَ اللَّهِ ( صلى‏الله‏عليه‏وسلم ) عِنْدَ قَبْرِهِ‏

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنِّي وَ عَنِ ابْنَتِكَ النَّازِلَةِ فِي جِوَارِكَ وَ السَّرِيعَةِ اللَّحَاقِ بِكَ 

قَلَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي وَ رَقَ‏ عَنْهَا تَجَلُّدِي إِلَّا أَنَّ فِي التَّأَسِّي لِي بِعَظِيمِ فُرْقَتِكَ وَ فَادِحِ مُصِيبَتِكَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ 

فَلَقَدْ وَسَّدْتُكَ فِي مَلْحُودَةِ قَبْرِكَ وَ فَاضَتْ بَيْنَ نَحْرِي وَ صَدْرِي نَفْسُكَ فَ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‏

فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِيعَةُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِينَةُ أَمَّا حُزْنِي فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَيْلِي فَمُسَهَّدٌ إِلَى أَنْ يَخْتَارَ اللَّهُ لِي دَارَكَ الَّتِي أَنْتَ بِهَا مُقِيمٌ 

وَ سَتُنَبِّئُكَ ابْنَتُكَ بِتَضَافُرِ أُمَّتِكَ عَلَى هَضْمِهَا فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ وَ اسْتَخْبِرْهَا الْحَالَ هَذَا وَ لَمْ يَطُلِ الْعَهْدُ وَ لَمْ يَخْلُ مِنْكَ الذِّكْرُ 

وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمَا سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَةٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِين‏




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 17 فروردین 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :72 بار

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی