سوگند علی علیه السلام
به خدا سوگند از دنياى شما طلائى نيندوختم
و از غنائم آن چيزى ذخيره نكردم
و براى كـهـنـه جـامـه خـود جـايـگـزيـنـى تهيّه نديدم
و از زمين آن يك وجب به تصرّف در نياوردم و توشه ناچيزى از آن برنگرفتم!
و همانا دنيا در نظر من از آن گياه تلخ ، پست تر و بى اعتبارتر است!!!
صبحى صالح صفحهى 416 نامه 45
فـَوَاللّهِ مـَا كـَنـَزتُ مِن دُنيَاكُم تِبرا،
وَلاَ ادَّخَرتُ مِن غَنَائِمِهَا وَفرا،
وَلاَ اءَعدَدتُ لِبَالِى ثـَوبـِى طـِمـرا،
وَلاَ حـُزتُ مـِن اءَرضـِهـَا شـِبرا،
وَلَهِيَ فِي عَينِي اءَوهَى وَاءَهوَنُ مِن عَفصَةٍ مَقِرَةٍ.
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 25 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :200 بار
تعریف های تملق آمیز را، چگونه پاسخ دهیم؟
حضرت امير(ع) در بخشی از گفتارشان در نهج البلاغه، در وصف انسانهای با تقوی و از زبان مؤمناني كه مورد تملق ديگران قرار گرفته اند، مي فرمايد:
إِذَا زُكِّيَ أَحَدٌ مِنْهُمْ خَافَ مِمَّا يُقَالُ لَهُ فَيَقُولُ أَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِي مِنْ غَيْرِي وَ رَبِّي أَعْلَمُ بِي مِنِّي بِنَفْسِي اللَّهُمَّ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا يَقُولُونَ وَ اجْعَلْنِي أَفْضَلَ مِمَّا يَظُنُّونَ وَ اغْفِرْ لِي مَا لَا يَعْلَمُونَ (نهج البلاغه صبحى صالح خطبه 193)
اگر كسي در مقابل شيعيان خالص به تعريف و تمجيد ايشان پرداخت، آنها نه تنها از اين تمجيد خوششان نمي آيد، بلكه نگران مي شوند و در پاسخ به شخص متملق سخني با او مي گويند و درخواستي هم از خدا دارند.
به آن شخص مي گويند: من خودم را از ديگران بهتر مي شناسم! خدا هم مرا از خودم بهتر مي شناسد!
سپس دست به دعا برداشته و مي گويد: خدايا مرا به خاطر حرف هايي كه درباره من زدند، مؤاخذه نكن؛ مبادا رفتار من به گونه اي بوده كه موجب فريب اين افراد شده و به اشتباه چنين تصوراتي پيدا كرده اند!
من از اين حرف ها تبري مي جويم. اما خداوندا تو مرا از آنچه اينان درباره من گمان دارند، بالاتر و بهتر قرار ده.
اگر گمان بدي دارند و از روي نفاق، اظهار ستايش و مدح مي كنند، مرا بالاتر قرار ده و اگر واقعاً فضيلتي را براي من تصور كرده اند، باز هم مرا بالاتر از آن قرار ده.
پروردگارا! كارهاي بدي كه از من سر زده و آنها از آن بي خبرند، بر من ببخش!
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 22 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :294 بار
درمان همه دردها، در این راهکار علی(ع) است!
نتیجه نهائی در خطبه سی و دوم نهج البلاغه:
فَلْتَكُنِ الدُّنْيَا فِي أَعْيُنِكُمْ أَصْغَرَ مِنْ حُثَالَةِ الْقَرَظِ - وَ قُرَاضَةِ الْجَلَمِ
اينك بكوشيد كه دنيا در چشمانتان از تفالهى دباغان و پر قيچى دام داران ناچيزتر باشد،
وَ اتَّعِظُوا بِمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ قَبْلَ أَنْ يَتَّعِظَ بِكُمْ مَنْ بَعْدَكُمْ
و پيش از آنكه مايهى پند آيندگان شويد، از گذشتگان پند گيريد،
وَ ارْفُضُوهَا ذَمِيمَةً
و با بىاعتنايى هر چه بيشتر، به دورش افكنيد،
فَإِنَّهَا قَدْ رَفَضَتْ مَنْ كَانَ أَشْغَفَ بِهَا مِنْكُمْ
كه دنيا كسانى را به دور افكنده است كه از شما بسى دلباختهترش بودهاند
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 16 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :199 بار
وصف خوبان انگشت شمار در خطبه سی و دوم نهج البلاغه
اگر یافتیم؛ قدر بدانیم!
وَ بَقِيَ رِجَالٌ غَضَّ أَبْصَارَهُمْ ذِكْرُ الْمَرْجِعِ
در اين ميان گروه انگشت شمارى هستند كه ياد معاد و هنگامهى بازگشت چشمهاشان را بر همه چيز فرو بسته است
وَ أَرَاقَ دُمُوعَهُمْ خَوْفُ الْمَحْشَرِ
و هول محشر، ريزش اشكهاشان را افزون و افزونتر كرده است.
فَهُمْ بَيْنَ شَرِيدٍ نَادٍّ
الف: پس شماري از آنان آواره و دور افتاده،
وَ خَائِفٍ مَقْمُوعٍ
ب: برخى نگران و سركوب شده،
وَ سَاكِتٍ مَكْعُومٍ
ج: گروهى زير فشار، دم فرو بسته
وَ دَاعٍ مُخْلِصٍ
د: و كسانى دعوت گران مخلص
وَ ثَكْلَانَ مُوجَعٍ
و فريادگران دل سوختهاند.
قَدْ أَخْمَلَتْهُمُ التَّقِيَّةُ
آرى اينان، آتشهايى هستند در زير خاكستر تقيه،
وَ شَمِلَتْهُمُ الذِّلَّةُ
كه گمنامى و خوارى آنان را فرا گرفته است،
فَهُمْ فِي بَحْرٍ أُجَاجٍ - أَفْوَاهُهُمْ ضَامِزَةٌ - وَ قُلُوبُهُمْ قَرِحَةٌ
بدان سان كه گويى با - لبهاى شوره زده - و قلبهاى پاره پاره - در درياى نمك فرو افتادهاند،
قَدْ وَعَظُوا حَتَّى مَلُّوا
چندان اندرز دادهاند كه به ستوه آمدهاند،
وَ قُهِرُوا حَتَّى ذَلُّوا
و چنان سركوب شدهاند كه شكوهى ندارند
وَ قُتِلُوا حَتَّى قَلُّوا
و چندان قربانى دادهاند كه انگشت شماراند.
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 14 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :197 بار
این هم توصیف گروهی دیگر از انسانها در خطبه سی و دوم نهج البلاغه
4 - وَ مِنْهُمْ مَنْ أَبْعَدَهُ عَنْ طَلَبِ الْمُلْكِ ضُئُولَةُ نَفْسِهِ وَ انْقِطَاعُ سَبَبِهِ فَقَصَرَتْهُ الْحَالُ عَلَى حَالِهِ
و در نهايت چهارمين گروه، آناناند كه به دليل نداشتن موقعيت و امكان، بازمانده از جاه و مقام، منزوى شدهاند.
فَتَحَلَّى بِاسْمِ الْقَنَاعَةِ
اما درماندگيشان را قناعت نام دادهاند
وَ تَزَيَّنَ بِلِبَاسِ أَهْلِ الزَّهَادَةِ
و خود را به لباس زهد آراستهاند،
وَ لَيْسَ مِنْ ذَلِكَ فِي مَرَاحٍ وَ لَا مَغْدًى
در حالى كه از قناعت و زهد بويى نبردهاند.
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 13 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :185 بار
توصیف گروه دیگری از انسانها در خطبه سی و دوم نهج البلاغه
آنان که با مقدس نمائی، به دنبال مطامع دنیائی خویشند:
3 - وَ مِنْهُمْ مَنْ يَطْلُبُ الدُّنْيَا بِعَمَلِ الْآخِرَةِ وَ لَا يَطْلُبُ الْآخِرَةَ بِعَمَلِ الدُّنْيَا
و گروهى نيز مزورانىاند كه به جاى آن كه با تلاش و كار در دنيا، آخرت را بجويند؛ با عبادتهاى ريايى و قديس مآبانه، در جستجوى دنيايند.
قَدْ طَامَنَ مِنْ شَخْصِهِ
با وقارى دروغين،
وَ قَارَبَ مِنْ خَطْوِهِ
گامهايى كوتاه بر مىدارند
وَ شَمَّرَ مِنْ ثَوْبِهِ
و دامن جامهى خويش بر مىچينند
وَ زَخْرَفَ مِنْ نَفْسِهِ لِلْأَمَانَةِ
و نمایش امین بودن را آرايهى خود مىكنند
وَ اتَّخَذَ سِتْرَ اللَّهِ ذَرِيعَةً إِلَى الْمَعْصِيَةِ
و پردهپوشى خداى را ابزار گناه مىسازند.
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 11 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :173 بار
بیان علی علیه السلام در تشریح آدمهای زبون
علی علیه السلام در خطبه سی و دوم نهج البلاغه روانشناسی گروه های مختلف جامعه را بیان می فرمایند.
به ویژگیهای اولین دسته از مردم، بنگریم:
وَ النَّاسُ عَلَى أَرْبَعَةِ أَصْنَافٍ
مردم چهار گروهاند:
1 - مِنْهُمْ مَنْ لَا يَمْنَعُهُ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِلَّا:
گروهى سياست بازان پليدى هستند كه اگر زمين را به فساد نمىكشند، تنها به سبب:
مَهَانَةُ نَفْسِهِ
ناتوانى، احساس زبونى، خود كمبينى،
وَ كَلَالَةُ حَدِّهِ
كندى تيغ
وَ نَضِيضُ وَفْرِهِ
و كمبود امكانهاى مادى است.
آری در دسته ای از انسانها تمایل به فساد و تباهی و به آشوب کشیدن جامعه و ایجاد مزاحمت برای مردم وجود دارد.
اما اگر آنها را بی حرکت می بینی، علتش ضعف و ناتوانی آنها است؛ چون میدانی در اختیار ندارند و زمینه ای برای شرارت، موجود نیست.
اینان اگر زمینه ای پیدا کنند و بهانه ای به دست آورند، درون پلید خود را آشکار کرده و نیات ناپاک خود را بروز خواهند داد.
در ادامه این خطبه علی علیه السلام به تشریح گروه های دیگر می پردازد که انشاءالله در پست های بعدی بیان خواهد شد.
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 8 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :182 بار
ناله های علی(ع) از مردم زمان خود
خطبه سی و دوم نهج البلاغه، گفتارى است که مىتوان از آن برای آشنايى با جامعهى اسلامى پس از پيامبر سود جست.
أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا قَدْ أَصْبَحْنَا فِي دَهْرٍ عَنُودٍ وَ زَمَنٍ كَنُودٍ
اى مردم، اينك در روزگارى آكنده از ستم و لبريز از ناسپاسى به سر مىبريم،
يُعَدُّ فِيهِ الْمُحْسِنُ مُسِيئاً
كه نيكوكار، بدكار به شمار مىآيد
وَ يَزْدَادُ الظَّالِمُ فِيهِ عُتُوّاً
و ستمگر، بر سركشى خويش مىافزايد،
لَا نَنْتَفِعُ بِمَا عَلِمْنَا
نه آنچه را مىدانيم، به كار مىبريم
وَ لَا نَسْأَلُ عَمَّا جَهِلْنَا
و نه آن چه را كه نمىدانيم، مىپرسيم
وَ لَا نَتَخَوَّفُ قَارِعَةً حَتَّى تَحُلَّ بِنَا
و نه از هيچ فاجعه- تا فرود آمدنش- مىهراسيم.
----------------------------------------------------
سپس علی علیه السلام مردم زمانه خویش را به چهار دسته تقسیم می کنند و اوصاف هر دسته را با موشکافی و ریزبینی بیان می فرمایند.
برای پرهیز از طولانی شدن؛ این خطبه را طی چند پست می آوریم.
چقدر خوب است که با خواندن این خطبه به شناخت وضعیت زمانه خود بپردازیم و ببینیم چه مقدار با ویژگیهائی که علی علیه السلام می فرمایند، مطابقت داریم.
دوستان خود نیز می توانند به نهج البلاغه مراجعه و این خطبه شگفت آور را مطالعه نمایند.
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 6 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :376 بار
