X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



تعریف های تملق آمیز را، چگونه پاسخ دهیم؟
تعریف های تملق آمیز را، چگونه پاسخ دهیم؟
تعریف های تملق آمیز را چگونه پاسخ دهیم؟ تعریف های تملق آمیز را، چگونه پاسخ دهیم؟ حضرت امير(ع) در بخشی از گفتارشان در نهج البلاغه، در وصف انسانهای با تقوی و از زبان مؤمناني كه مورد تملق ديگران قرا

تعریف های تملق آمیز را، چگونه پاسخ دهیم؟ 

حضرت امير(ع) در بخشی از گفتارشان در نهج البلاغه، در وصف انسانهای با تقوی و از زبان مؤمناني كه مورد تملق ديگران قرار گرفته اند، مي فرمايد:

إِذَا زُكِّيَ أَحَدٌ مِنْهُمْ خَافَ مِمَّا يُقَالُ لَهُ فَيَقُولُ أَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِي مِنْ غَيْرِي وَ رَبِّي أَعْلَمُ بِي مِنِّي بِنَفْسِي اللَّهُمَّ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا يَقُولُونَ وَ اجْعَلْنِي أَفْضَلَ مِمَّا يَظُنُّونَ وَ اغْفِرْ لِي مَا لَا يَعْلَمُونَ (نهج البلاغه صبحى صالح خطبه 193)
اگر كسي در مقابل شيعيان خالص به تعريف و تمجيد ايشان پرداخت، آنها نه تنها از اين تمجيد خوششان نمي آيد، بلكه نگران مي شوند و در پاسخ به شخص متملق سخني با او مي گويند و درخواستي هم از خدا دارند.

به آن شخص مي گويند: من خودم را از ديگران بهتر مي شناسم! خدا هم مرا از خودم بهتر مي شناسد!
سپس دست به دعا برداشته و مي گويد: خدايا مرا به خاطر حرف هايي كه درباره من زدند، مؤاخذه نكن؛ مبادا رفتار من به گونه اي بوده كه موجب فريب اين افراد شده و به اشتباه چنين تصوراتي پيدا كرده اند!

من از اين حرف ها تبري مي جويم. اما خداوندا تو مرا از آنچه اينان درباره من گمان دارند، بالاتر و بهتر قرار ده.
اگر گمان بدي دارند و از روي نفاق، اظهار ستايش و مدح مي كنند، مرا بالاتر قرار ده و اگر واقعاً فضيلتي را براي من تصور كرده اند، باز هم مرا بالاتر از آن قرار ده.
پروردگارا! كارهاي بدي كه از من سر زده و آنها از آن بي خبرند، بر من ببخش!
نگاره: ‏نهج البلاغه؛ رازی جاودانه

تعریف های تملق آمیز را، چگونه پاسخ دهیم؟ 

حضرت امير(ع) در بخشی از گفتارشان در نهج البلاغه، در وصف انسانهای با تقوی و از زبان مؤمناني كه مورد تملق ديگران قرار گرفته اند، مي فرمايد:

إِذَا زُكِّيَ أَحَدٌ مِنْهُمْ خَافَ مِمَّا يُقَالُ لَهُ فَيَقُولُ أَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِي مِنْ غَيْرِي وَ رَبِّي أَعْلَمُ بِي مِنِّي بِنَفْسِي اللَّهُمَّ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا يَقُولُونَ وَ اجْعَلْنِي أَفْضَلَ مِمَّا يَظُنُّونَ وَ اغْفِرْ لِي مَا لَا يَعْلَمُونَ (نهج البلاغه صبحى صالح خطبه 193)
اگر كسي در مقابل شيعيان خالص به تعريف و تمجيد ايشان پرداخت، آنها نه تنها از اين تمجيد خوششان نمي آيد، بلكه نگران مي شوند و در پاسخ به شخص متملق سخني با او مي گويند و درخواستي هم از خدا دارند.

به آن شخص مي گويند: من خودم را از ديگران بهتر مي شناسم! خدا هم مرا از خودم بهتر مي شناسد!
سپس دست به دعا برداشته و مي گويد: خدايا مرا به خاطر حرف هايي كه درباره من زدند، مؤاخذه نكن؛ مبادا رفتار من به گونه اي بوده كه موجب فريب اين افراد شده و به اشتباه چنين تصوراتي پيدا كرده اند!

من از اين حرف ها تبري مي جويم. اما خداوندا تو مرا از آنچه اينان درباره من گمان دارند، بالاتر و بهتر قرار ده.
اگر گمان بدي دارند و از روي نفاق، اظهار ستايش و مدح مي كنند، مرا بالاتر قرار ده و اگر واقعاً فضيلتي را براي من تصور كرده اند، باز هم مرا بالاتر از آن قرار ده.
پروردگارا! كارهاي بدي كه از من سر زده و آنها از آن بي خبرند، بر من ببخش!‏



به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
,
ارسال در تاريخ 22 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :70 بار
لطفا دیدگاه خود را در مورد این مطلب بنویسید
نام :
ايميل:
سايت:
ارسال نظر به صورت خصوصي به مدیر سایت

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی