نهج البلاغه؛ رازی جاودانه - آرشیو 1392/5
<-Description->
در دعا، درخواست حتمی نکنیم! 

شهید مطهری:
هيچ وقت چيزى را بر خدا حتم نكنيد، يعنى نگوييد خدايا فلان چيز را به هر حال من مى‏خواهم، من كار ندارم حكمت اقتضا مى‏كند يا نه، مصلحت است يا مصلحت نيست.

ادب عبوديت اقتضا مى‏كند كه انسان از خدا بخواهد. آن كسى كه از خدا چيز نمى‏خواهد او در مقابل خدا انانيّت به خرج مى‏دهد. عبوديت اقتضا مى‏كند كه انسان هميشه از خداوند چيز بخواهد و وقتى كه انسان از خدا چيز مى‏خواهد، اول اين را بايد بخواهد: 

خدايا اين قلب من را هدايت كن كه از تو آن چيزى را بخواهد كه حكمت و مصلحت است و الّا من خيلى اوقات گمراه مى‏شوم، چيزهايى براى خود مى‏خواهم كه نبايد بخواهم.

و چه دعاى بزرگى است! در نهج‏البلاغه است، مى‏فرمايد:
اللَّهُمَّ انْ فَهِهْتُ عَنْ مَسْأَلَتى، اوْ عَمِهْتُ عَنْ طَلِبَتى، فَدُلَّنى عَلى‏ مَصالِحى، وَ خُذْ بِقَلْبى الى‏ مَراشِدى، فَلَيْسَ ذلِكَ بِنُكْرٍ مِنْ هِداياتِكَ، وَ لا بِبِدْعٍ مِنْ كِفاياتِكَ (خطبه 218 فیض الاسلام) 

يعنى خدايا اگر زمانى من گنگ و لال شدم نفهميدم از تو چه بايد بخواهم، عوضى چيزى خواستم، خدايا اگر از مطلوب واقعى خودم كور شدم، چشمهايم آن مطلوبهاى واقعى خودم را نديد و چيزهايى را ديد كه اصلًا نبايد من به اينها توجه كنم، خدايا اولين دعاى من اين است كه با آن لطف و كرم خودت دست به قلب من بينداز و دل مرا هدايت كن كه بفهمم چه بخواهم، مرا به مصالح خودم راهنمايى كن.

اين قلب من را بگير و به سوى رشدش و آنچه كه صلاح و هدايت و راهش است راهنمايى بفرما. از كرم تو و از لطف عميم تو اينها عجيب و چيز تازه‏اى نيست؛ يعنى تو چقدر لطف دارى كه بسيارى از اوقات اصلًا قلب من را خودت هدايت كرده‏اى كه من چه از تو بخواهم، اينها هم جزء لطفهاى توست.
مجموعه‏آثاراستادشهيدمطهرى    ج‏27    671 



به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 26 مرداد 1392| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :239 بار

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی