علی علیه السلام: ناموسها، خونها، دستاوردها..... نباید.....
خدايا من نخستين كسى هستم كه به تو روى آورد، و دعوت تو را شنيد و اجابت كرد،
در نماز، كسى از من جز رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پيشى نگرفت،
شما نيك مىدانيد كه هرگز نسزد كه ناموسها، خونها، دستاوردها، قوانين و رهبرى مسلمانان، در اختيار گرسنه چشمى باشد كه:
اموال مسلمانان را ميدان تاخت و تاز آزمنديش سازد،
يا نادانى كه با جهالت خويش مردم را به گمراهى كشاند،
يا ستمكارهاى كه با ستم خود از خلق فاصله گيرد،
يا قدرت طلبى كه از دگرگونيهاى سياسى و دست به دست شدن دولت بهراسد و از شما گروهى ويژه را به همكارى گيرد،
يا رشوه خوارى، كه حقوق را پايمال كند و سير پرونده را در هر مرحله متوقف سازد،
يا تعطيل كنندهى سنت كه امت را به تباهى بكشاند.
نهج البلاغه خطبه 131
اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَنَابَ وَ سَمِعَ وَ أَجَابَ
لَمْ يَسْبِقْنِي إِلَّا رَسُولُ اللَّهِ ( صلىاللهعليهوآلهوسلم )بِالصَّلَاةِ
وَ قَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ الْوَالِي عَلَى الْفُرُوجِ وَ الدِّمَاءِ وَ الْمَغَانِمِ وَ الْأَحْكَامِ وَ إِمَامَةِ الْمُسْلِمِينَ الْبَخِيلُ
فَتَكُونَ فِي أَمْوَالِهِمْ نَهْمَتُهُ
وَ لَا الْجَاهِلُ فَيُضِلَّهُمْ بِجَهْلِهِ
وَ لَا الْجَافِي فَيَقْطَعَهُمْ بِجَفَائِهِ
وَ لَا الْحَائِفُ لِلدُّوَلِ فَيَتَّخِذَ قَوْماً دُونَ قَوْمٍ
وَ لَا الْمُرْتَشِي فِي الْحُكْمِ فَيَذْهَبَ بِالْحُقُوقِ وَ يَقِفَ بِهَا دُونَ الْمَقَاطِعِ
وَ لَا الْمُعَطِّلُ لِلسُّنَّةِ فَيُهْلِكَ الْأُمَّةَ
#علی(ع)
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 22 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :60 بار
انگیزه علی علیه السلام از به دست گرفتن حکومت
خدایا تو مىدانى كه جنگ و درگيرى ما براى به دست آوردن قدرت و حكومت و دنيا و ثروت نبود،
بلكه مىخواستيم نشانههاى حق و دين تو را به جايگاه خويش باز گردانيم،
و در سرزمينهاى تو اصلاح را ظاهر كنيم،
تا بندگان ستمديدهات در أمن و أمان زندگى كنند،
و قوانين و مقررّات فراموش شده تو بار ديگر اجراء گردد.
نهج البلاغه خطبه 131
اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنِ الَّذِي كَانَ مِنَّا مُنَافَسَةً فِي سُلْطَانٍ
وَ لَا الْتِمَاسَ شَيْءٍ مِنْ فُضُولِ الْحُطَامِ وَ لَكِنْ لِنَرِدَ الْمَعَالِمَ مِنْ دِينِكَ
وَ نُظْهِرَ الْإِصْلَاحَ فِي بِلَادِكَ
فَيَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبَادِكَ
وَ تُقَامَ الْمُعَطَّلَةُ مِنْ حُدُودِكَ
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 22 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :65 بار
تعهد عالمان در برابر گرسنگی مظلومان
انگیزه های علی علیه السلام در پذیرش حکومت؛ اندیشیدنی است:
هشداريد، به آفريدگار زندگى، از جوانه تا جان سوگند،
انگیزه های علی علیه السلام در پذیرش حکومت؛ اندیشیدنی است:
هشداريد، به آفريدگار زندگى، از جوانه تا جان سوگند،
اگر چنين نبود كه:
حضور اين انبوههى مردم را حرمتى است،
و بودن ياوران؛ كه اتمام حجتى است،
و خدا را با عالمان در بىتفاوت نبودن نسبت به شكمبارگى ظالمان و گرسنگى مظلومان تعهدى است،
مهار اشتر خلافت را بر كوهانش فرو مىافكندم
و آخرين اشتر اين كاروان را سيراب همان جام اولين مىكردم
تا شما اين واقعيت را به روشنى در مىيافتيد كه دنياتان را پشيزى هم بها نمىدهم!
أَمَا وَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوْ لَا حُضُورُ الْحَاضِرِ وَ قِيَامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اللَّهُ
عَلَى الْعُلَمَاءِ أَلَّا يُقَارُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا وَ لَسَقَيْتُ
آخِرَهَا بِكَأْسِ أَوَّلِهَا وَ لَأَلْفَيْتُمْ دُنْيَاكُمْ هَذِهِ أَزْهَدَ عِنْدِي مِنْ عَفْطَةِ عَنْزٍ
نهج البلاغه خطبه شقشقیه
#علی(ع)
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 21 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :59 بار
متن وصيت نامه علی علیه السلام در بستر شهادت
شما هر دو فرزندم(امام حسن و امام حسین علیهم السلام) را به تقواى الهى توصيه مىكنم.
شما هر دو فرزندم(امام حسن و امام حسین علیهم السلام) را به تقواى الهى توصيه مىكنم.
دنيا را پى مگيريد، حتى اگر به شما روى آورد،
به آنچه از دنيا از دست مىدهيد، افسوس مخوريد،
به آنچه از دنيا از دست مىدهيد، افسوس مخوريد،
براى حق سخن بگوييد و به انگيزهى پاداش الهی كار كنيد،
ستمگر را دشمن و ستم ديده را يار باشيد
شما هر دو، و ديگر اعضاى خانواده و تمام كسانى را كه اين وصيتنامهى مرا دريافت خواهند كرد،
به تقواى الهى،
به نظم در جريان كارها
و ايجاد صلح و وحدت در ميان صفوف خود، توصيه ميكنم كه از جدتان شنيدم كه مىفرمود: «آشتى ميان دو تن از هر نماز و روزهاى ارزشمندتر است».
خداى را، خداى را، در بارهى يتيمان، مباد كه گاه به گاه دهانهاشان را بىقوت بگذاريد يا در حضورتان تباهىشان را شاهد باشيد.
خداى را، خداى را، در بارهى همسايگانتان، كه مورد وصيت پيامبر شمايند، همواره در بارهى آنان سفارش مىكرد، چنان كه پنداشتيم كه ديرى نپايد كه در رديف ميراث برانشان نشاند.
خداى را، خداى را، در بارهى قرآن، مباد كه در عمل بدان، بيگانگان بر شما پيشى گيرند. خداى را، خداى را، در بارهى نماز، كه ستون پايهى دين شما است.
خداى را، خداى را، در بارهى خانهى پروردگارتان، تا هستيد خلوتش مگذاريد، كه اگر آن خانه را وانهيد، جايگاه چشمگيرى در جهان نيابيد.
خداى را، خداى را، در بارهى جهاد در راه خدا، با مال و جان و زبانهاتان
ستمگر را دشمن و ستم ديده را يار باشيد
شما هر دو، و ديگر اعضاى خانواده و تمام كسانى را كه اين وصيتنامهى مرا دريافت خواهند كرد،
به تقواى الهى،
به نظم در جريان كارها
و ايجاد صلح و وحدت در ميان صفوف خود، توصيه ميكنم كه از جدتان شنيدم كه مىفرمود: «آشتى ميان دو تن از هر نماز و روزهاى ارزشمندتر است».
خداى را، خداى را، در بارهى يتيمان، مباد كه گاه به گاه دهانهاشان را بىقوت بگذاريد يا در حضورتان تباهىشان را شاهد باشيد.
خداى را، خداى را، در بارهى همسايگانتان، كه مورد وصيت پيامبر شمايند، همواره در بارهى آنان سفارش مىكرد، چنان كه پنداشتيم كه ديرى نپايد كه در رديف ميراث برانشان نشاند.
خداى را، خداى را، در بارهى قرآن، مباد كه در عمل بدان، بيگانگان بر شما پيشى گيرند. خداى را، خداى را، در بارهى نماز، كه ستون پايهى دين شما است.
خداى را، خداى را، در بارهى خانهى پروردگارتان، تا هستيد خلوتش مگذاريد، كه اگر آن خانه را وانهيد، جايگاه چشمگيرى در جهان نيابيد.
خداى را، خداى را، در بارهى جهاد در راه خدا، با مال و جان و زبانهاتان
و بر شما باد همبستگى و فداكارى متقابل و زنهار از گسستگى و پشت كردن به همديگر
هرگز از امر به معروف و نهى از منكر دست برمداريد، كه در آن صورت، سلطهى بدان بر شما شكل گيرد و از آن پس هيچ دعايتان مستجاب نشود.
اى فرزندان عبد المطلب، مباد كه با بازگفت پياپى «امير مؤمنان كشته شد، امير مؤمنان كشته شد» در خون مسلمانان غوطهور شويد. به هوش باشيد كه به خون خواهى من، جز از قاتلم هيچ كسى نبايد كشته شود.
هرگاه از اين ضربت او جان دادم، ژرف بنگريد كه در برابر ضربت او، تنها يك ضربت بزنيد،مباد كه آن مرد مثله شود كه من خود از رسول خدا (كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد) شنيدم كه فرمود:
از مثله كردن، هر چند سگى گزنده باشد، بپرهيزيد!
نهج البلاغه صبحى صالح، نامه 47، ، صفحهى 422
و من وصية له ( عليهالسلام ) للحسن و الحسين ( عليهماالسلام ) لما ضربه ابن ملجم لعنه الله
أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً
أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وَلَدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ أَمْرِكُمْ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ جَدَّكُمَا ( صلىاللهعليهوآلهوسلم )يَقُولُ صَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ
اللَّهَ اللَّهَ فِي الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْقُرْآنِ لَا يَسْبِقُكُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَيْرُكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِينِكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّقَاطُعَ لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ
ثُمَّ قَالَيَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِينَ خَوْضاً تَقُولُونَ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِي إِلَّا قَاتِلِي
انْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ وَ لَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ( صلىاللهعليهوآلهوسلم) يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ
اى فرزندان عبد المطلب، مباد كه با بازگفت پياپى «امير مؤمنان كشته شد، امير مؤمنان كشته شد» در خون مسلمانان غوطهور شويد. به هوش باشيد كه به خون خواهى من، جز از قاتلم هيچ كسى نبايد كشته شود.
هرگاه از اين ضربت او جان دادم، ژرف بنگريد كه در برابر ضربت او، تنها يك ضربت بزنيد،مباد كه آن مرد مثله شود كه من خود از رسول خدا (كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد) شنيدم كه فرمود:
از مثله كردن، هر چند سگى گزنده باشد، بپرهيزيد!
نهج البلاغه صبحى صالح، نامه 47، ، صفحهى 422
و من وصية له ( عليهالسلام ) للحسن و الحسين ( عليهماالسلام ) لما ضربه ابن ملجم لعنه الله
أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً
أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وَلَدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ أَمْرِكُمْ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ جَدَّكُمَا ( صلىاللهعليهوآلهوسلم )يَقُولُ صَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ
اللَّهَ اللَّهَ فِي الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْقُرْآنِ لَا يَسْبِقُكُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَيْرُكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِينِكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّقَاطُعَ لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ
ثُمَّ قَالَيَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِينَ خَوْضاً تَقُولُونَ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِي إِلَّا قَاتِلِي
انْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ وَ لَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ( صلىاللهعليهوآلهوسلم) يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 20 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :58 بار
اندوه علی علیه السلام در نحوه اداره جامعه
برای علی علیه السلام دردآور است که جامعه اینگونه اداره شود:
فَصَيَّرَهَا فِي حَوْزَةٍ خَشْنَاءَ يَغْلُظُ كَلْمُهَا وَ يَخْشُنُ مَسُّهَا وَ يَكْثُرُ الْعِثَارُ فِيهَا وَ الِاعْتِذَارُ مِنْهَا
پس او خلافت اسلامى را در جوى پر خشونت قرار داد، در جوى كه:
- گفتگوها درشت آهنگ،
- و برخوردها خشك و سخت بود
- و همراه با اين همه بدرفتاری، لغزيدن و پوزش خواستن بود كه مرتب تكرار مىشد،
علی علیه السلام نتیجه چنین رفتاری را با مردم از سوی حاکمان، چنین بیان می دارد:
- و برخوردها خشك و سخت بود
- و همراه با اين همه بدرفتاری، لغزيدن و پوزش خواستن بود كه مرتب تكرار مىشد،
علی علیه السلام نتیجه چنین رفتاری را با مردم از سوی حاکمان، چنین بیان می دارد:
.... فَمُنِيَ النَّاسُ لَعَمْرُ اللَّهِ بِخَبْطٍ وَ شِمَاسٍ وَ تَلَوُّنٍ وَ اعْتِرَاضٍ
..... چنين بود كه انبوههى مردم:
- به اشتباه كارى،
- بدخويى،
- تلون
- و درجا زدن گرفتار آمدند.
آری رفتاری آنچنانی؛ چنین نتائجی را در پی دارد!
علی علیه السلام پس از این بیان می فرماید:
آری رفتاری آنچنانی؛ چنین نتائجی را در پی دارد!
علی علیه السلام پس از این بیان می فرماید:
فَصَبَرْتُ عَلَى طُولِ الْمُدَّةِ وَ شِدَّةِ الْمِحْنَةِ
پس من- با سختى و درد تمام- روزگارى دراز، صبورى گزيدم و با رنجی بشدت دردآور زمان را سپری کردم.
آری راز آه و ناله های علی علیه السلام و سر در چاه بردنهای او؛ اینگونه دغدغه ها و نگرانیها بوده است!
خطبه سوم نهج البلاغه #علی(ع)
آری راز آه و ناله های علی علیه السلام و سر در چاه بردنهای او؛ اینگونه دغدغه ها و نگرانیها بوده است!
خطبه سوم نهج البلاغه #علی(ع)
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 19 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :56 بار
تنهائی و اندوه علی علیه السلام
علی علیه السلام در خطبه سوم نهج البلاغه تنهائی و درد خود را بعد از وفات پیامبر صلی الله علیه وآله، در مواجهه با انحرافی که در دین پیامبر پیش آمده بود، چنین تشریح می کند:
طَفِقْتُ أَرْتَئِي بَيْنَ أَنْ أَصُولَ بِيَدٍ جَذَّاءَ أَوْ أَصْبِرَ عَلَى طَخْيَةٍ عَمْيَاءَ
يَهْرَمُ فِيهَا الْكَبِيرُ وَ يَشِيبُ فِيهَا الصَّغِيرُ وَ يَكْدَحُ فِيهَا مُؤْمِنٌ حَتَّى يَلْقَى رَبَّهُ
فَرَأَيْتُ أَنَّ الصَّبْرَ عَلَى هَاتَا أَحْجَى
فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا
به چاره جويى نشستم كه: آيا با دست تنها و بدون یار و یاور، يورش برم،
يا چنان ظلماتى را تاب آرم،
كه در آن پير، فرسوده
و كودك، پير شود،
و مؤمن تا ديدار پروردگارش دست و پا زند.
پس خردمندانهتر آن ديدم كه با خارى در چشم و استخوانى در گلو، صبر پيشه كنم، و كردم،.....
علی علیه السلام خود را بین دو انتخاب سخت و جانفرسا می نگرد:
1 – با دست خالی و بدون یاور به مخالفت برخیزد و با انحرافی که ایجاد شده درگیر شود و مبارزه کند؛
علی علیه السلام در خطبه سوم نهج البلاغه تنهائی و درد خود را بعد از وفات پیامبر صلی الله علیه وآله، در مواجهه با انحرافی که در دین پیامبر پیش آمده بود، چنین تشریح می کند:
طَفِقْتُ أَرْتَئِي بَيْنَ أَنْ أَصُولَ بِيَدٍ جَذَّاءَ أَوْ أَصْبِرَ عَلَى طَخْيَةٍ عَمْيَاءَ
يَهْرَمُ فِيهَا الْكَبِيرُ وَ يَشِيبُ فِيهَا الصَّغِيرُ وَ يَكْدَحُ فِيهَا مُؤْمِنٌ حَتَّى يَلْقَى رَبَّهُ
فَرَأَيْتُ أَنَّ الصَّبْرَ عَلَى هَاتَا أَحْجَى
فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا
به چاره جويى نشستم كه: آيا با دست تنها و بدون یار و یاور، يورش برم،
يا چنان ظلماتى را تاب آرم،
كه در آن پير، فرسوده
و كودك، پير شود،
و مؤمن تا ديدار پروردگارش دست و پا زند.
پس خردمندانهتر آن ديدم كه با خارى در چشم و استخوانى در گلو، صبر پيشه كنم، و كردم،.....
علی علیه السلام خود را بین دو انتخاب سخت و جانفرسا می نگرد:
1 – با دست خالی و بدون یاور به مخالفت برخیزد و با انحرافی که ایجاد شده درگیر شود و مبارزه کند؛
2 – سیاهی و خفقانی را تاب آورد كه در آن:
- پير فرسوده
- كودك پير
- و مؤمن تا هنگام مرگ، از درد آن دست و پا می زند.
ومولا علی علیه السلام مصلحت اسلام را در انتخاب گزینه دوم می بیند و با خارى در چشم و استخوانى در گلو صبر می کند.
کاش می توانستیم حس کنیم که مولا چه درد جانکاهی را تحمل می کرده است...........
#علی(ع)
- پير فرسوده
- كودك پير
- و مؤمن تا هنگام مرگ، از درد آن دست و پا می زند.
ومولا علی علیه السلام مصلحت اسلام را در انتخاب گزینه دوم می بیند و با خارى در چشم و استخوانى در گلو صبر می کند.
کاش می توانستیم حس کنیم که مولا چه درد جانکاهی را تحمل می کرده است...........
#علی(ع)
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 18 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :65 بار
سلامی دوباره بر مولا علی علیه السلام
به روزهای شهادت مولای مظلوم و تنهایمان علی علی السلام نزدیک می شویم.
بدون تردید مولایمان درد و رنج فراوانی را تحمل کرده است و با قلبی دردمند و پر از آه و افسوس روزها و شبهایش را سپری می کرده است.
نمیدانم ما چقدر دردهای علی را حس می کنیم و با نوع و جنس این دردها آشنائی داریم؟
نمیدانم ما چقدر دردهای علی را حس می کنیم و با نوع و جنس این دردها آشنائی داریم؟
نمیدانم می توانیم خود را - ولو اندک - به احساس مولا، زمانی که سر در چاه می بردند و ناله می کردند؛ نزدیک کنیم؟
آیا می توانیم بفهمیم: "فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا" یعنی چه؟
آیا می توانیم بفهمیم: "فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا" یعنی چه؟
با استخوان درگلو و خار در چشم، چگونه می توان ساعت ها و روزها را سپری کرد و سی سال...........آری سی سال صبر کرد؟
آیا درد مولا از این بود که او را از خلافت محروم کرده اند؟
آیا درد مولا از این بود که او را از خلافت محروم کرده اند؟
غصه پست و مقام او را آزار می داد؟
آیا............. ؟
هرگز....... هرگز.....
کاش دوستان عزیزی که شیفته مولایشان هستند کمک می کردند تا در این روزها، راز ناله های علی علیه السلام را آشکارتر می کردیم و خود را اندکی به احساس آن عزیز مظلوممان نزدیک می نمودیم و با فهمیدن علی علیه السلام اندکی از تنهائی او را می کاستیم
من در حد توان و فرصت محدود خود تلاش خواهم کرد. آنان که می توانند نیز به صحنه بیایند.
یا علی#علی(ع)
کاش دوستان عزیزی که شیفته مولایشان هستند کمک می کردند تا در این روزها، راز ناله های علی علیه السلام را آشکارتر می کردیم و خود را اندکی به احساس آن عزیز مظلوممان نزدیک می نمودیم و با فهمیدن علی علیه السلام اندکی از تنهائی او را می کاستیم
من در حد توان و فرصت محدود خود تلاش خواهم کرد. آنان که می توانند نیز به صحنه بیایند.
یا علی#علی(ع)
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 16 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :62 بار