X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



تنهائی و اندوه علی علیه السلام
تنهائی و اندوه علی علیه السلام
تنهائی و اندوه علی علیه السلام نهج البلاغه صبر انحراف مصلحت تنهائی و اندوه علی علیه السلامعلی علیه السلام در خطبه سوم نهج البلاغه تنهائی و درد خود را بعد از وفات پیامبر صلی الله علیه وآله، در مواجهه با انحرافی که در دین
تنهائی و اندوه علی علیه السلام

علی علیه السلام در خطبه سوم نهج البلاغه تنهائی و درد خود را بعد از وفات پیامبر صلی الله علیه وآله، در مواجهه با انحرافی که در دین پیامبر پیش آمده بود، چنین تشریح می کند:
  
طَفِقْتُ أَرْتَئِي بَيْنَ أَنْ أَصُولَ بِيَدٍ جَذَّاءَ أَوْ أَصْبِرَ عَلَى طَخْيَةٍ عَمْيَاءَ 
يَهْرَمُ فِيهَا الْكَبِيرُ وَ يَشِيبُ فِيهَا الصَّغِيرُ وَ يَكْدَحُ فِيهَا مُؤْمِنٌ حَتَّى يَلْقَى رَبَّهُ 
فَرَأَيْتُ أَنَّ الصَّبْرَ عَلَى هَاتَا أَحْجَى 
فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا 


به چاره جويى نشستم كه: آيا با دست تنها و بدون یار و یاور، يورش برم،
يا چنان ظلماتى را تاب آرم، 
كه در آن پير، فرسوده
و كودك، پير شود،
و مؤمن تا ديدار پروردگارش دست و پا زند. 

پس خردمندانه‏تر آن ديدم كه با خارى در چشم و استخوانى در گلو، صبر پيشه كنم، و كردم،..... 

علی علیه السلام خود را بین دو انتخاب سخت و جانفرسا می نگرد:
1 – با دست خالی و بدون یاور به مخالفت برخیزد و با انحرافی که ایجاد شده درگیر شود و مبارزه کند؛

2 – سیاهی و خفقانی را تاب آورد كه در آن:
- پير فرسوده
- كودك پير 
- و مؤمن تا هنگام مرگ، از درد آن دست و پا می زند.

ومولا علی علیه السلام مصلحت اسلام را در انتخاب گزینه دوم می بیند و با خارى در چشم و استخوانى در گلو صبر می کند.

کاش می توانستیم حس کنیم که مولا چه درد جانکاهی را تحمل می کرده است...........
#علی(ع)




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
,,,,
ارسال در تاريخ 18 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :40 بار
لطفا دیدگاه خود را در مورد این مطلب بنویسید
نام :
ايميل:
سايت:
ارسال نظر به صورت خصوصي به مدیر سایت

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی