X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



علی(ع) دوستان و شیعیانش را اینگونه میخواهد!
علی(ع) دوستان و شیعیانش را اینگونه میخواهد!
علی(ع) دوستان و شیعیانش را اینگونه میخواهد! مرا در راستاى حق برادرى بود كه خردى دنيا در چشمش، او را در چشمم شكوه ويژه‏اى مى‏بخشيد. او از چيرگى شكم خويش آزاد بود
علی(ع) دوستان و شیعیانش را اینگونه میخواهد! 

مرا در راستاى حق برادرى بود كه خردى دنيا در چشمش، او را در چشمم شكوه ويژه‏اى مى‏بخشيد.

او از چيرگى شكم خويش آزاد بود،
پس نه به آن چه نداشت، گرايش و خواهشى داشت، و نه در مصرف آن چه مى‏يافت، به زياده‏ روى مى‏پرداخت.
در بيشتر عمر خويش ساكت بود، اما گاهى كه به سخن لب مى‏گشود، ديگر سخنوران را ميدان سخن نبود و بر شراره‏هاى پرسش پرسش گران آب مى‏افشاند و سوز تشنگى‏شان را فرو مى‏نشاند.
او به ظاهر تكيده مى‏نمود، ولى اگر برخوردى جدى در ميان بود، به سان شير بيشه مى‏خروشيد و چونان ماران بيابان بر دشمن مى‏پيچيد!
برهان خويش را جز در دادگاه صالح طرح نمى‏كرد.
چنين خو گرفته بود كه هيچ كس را بر آن چه در موردش امكان توجيهى باشد، پيش از شنيدن پوزش او سرزنش نكند.
از هيچ دردى جز به هنگام برطرف شدنش نمى‏ناليد،
آن چه مى‏گفت، مى‏كرد و آن چه نمى‏كرد، نمى‏گفت.
اگر در سخن امكان شكستش بود، هرگز در سكوت شكست پذير نبود.
بر شنيدن آزمندتر از گفتن بود.
و سرانجام بر سر هر دو راهه، آنى را روى بر مى‏تافت كه با هوسهايش بيشتر سازگار مى‏نمود.
پس بر شما باد جست و جوى چنين خوى‏ها و رقابت در اين ميدان!
و اگر به دست آوردن اين همه را نمى‏توانيد، دست يافتن به اندك را از رها كردن بسيار بهتر بدانيد.

 وَ قَالَ ( عليه‏السلام )كَانَ لِي فِيمَا مَضَى أَخٌ فِي اللَّهِ وَ كَان َيُعْظِمُهُ فِي عَيْنِي صِغَرُ الدُّنْيَا فِي عَيْنِهِ وَ كَانَ خَارِجاً مِنْ سُلْطَانِ بَطْنِه ِفَلَا يَشْتَهِي مَا لَا يَجِدُ وَ لَا يُكْثِرُ إِذَا وَجَدَ وَ كَانَ أَكْثَرَ دَهْرِهِ صَامِتاً فَإِن ْقَالَ بَذَّ الْقَائِلِينَ وَ نَقَعَ غَلِيلَ السَّائِلِينَ وَ كَانَ ضَعِيفاً مُسْتَضْعَفاً فَإِن ْجَاءَ الْجِدُّ فَهُوَ لَيْثُ غَابٍ وَ صِلُّ وَادٍ لَا يُدْلِي بِحُجَّةٍ حَتَّى يَأْتِي َقَاضِياً وَ كَانَ لَا يَلُومُ أَحَداً عَلَى مَايَجِدُ الْعُذْرَ فِي مِثْلِهِ حَتَّى يَسْمَعَ اعْتِذَارَهُ وَ كَانَ لَا يَشْكُو وَجَعاً إِلَّا عِنْدَبُرْئِهِ وَ كَانَ يَقُولُ مَا يَفْعَلُ وَ لَا يَقُولُمَا لَا يَفْعَلُ وَ كَانَ إِذَا غُلِبَ عَلَى الْكَلَامِ لَمْ يُغْلَبْ عَلَى السُّكُوتِ وَ كَانَ عَلَى مَا يَسْمَعُ أَحْرَصَ مِنْهُ عَلَى أَنْ يَتَكَلَّمَ وَ كَانَ إِذَا بَدَهَهُ أَمْرَانِ يَنْظُرُأَيُّهُمَا أَقْرَبُ إِلَى الْهَوَى فَيُخَالِفُهُ فَعَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْخَلَائِقِ فَالْزَمُوهَا وَ تَنَافَسُوا فِيهَا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِيعُوهَا فَاعْلَمُوا أَنَّ أَخْذَ الْقَلِيلِ خَيْرٌ مِنْ تَرْكِ الْكَثِيرِ

صبحى صالح، قصار 289، ،صفحه‏ى 526



به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 3 اسفند 1390| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :34 بار
لطفا دیدگاه خود را در مورد این مطلب بنویسید
نام :
ايميل:
سايت:
ارسال نظر به صورت خصوصي به مدیر سایت

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی