مرا در راستاى حق برادرى بود كه خردى دنيا در چشمش، او را در چشمم شكوه ويژهاى مىبخشيد.
او از چيرگى شكم خويش آزاد بود،پس نه به آن چه نداشت، گرايش و خواهشى داشت، و نه در مصرف آن چه مىيافت، به زياده روى مىپرداخت.
در بيشتر عمر خويش ساكت بود، اما گاهى كه به سخن لب مىگشود، ديگر سخنوران را ميدان سخن نبود و بر شرارههاى پرسش پرسش گران آب مىافشاند و سوز تشنگىشان را فرو مىنشاند.
او به ظاهر تكيده مىنمود، ولى اگر برخوردى جدى در ميان بود، به سان شير بيشه مىخروشيد و چونان ماران بيابان بر دشمن مىپيچيد!
برهان خويش را جز در دادگاه صالح طرح نمىكرد.
چنين خو گرفته بود كه هيچ كس را بر آن چه در موردش امكان توجيهى باشد، پيش از شنيدن پوزش او سرزنش نكند.
از هيچ دردى جز به هنگام برطرف شدنش نمىناليد،
آن چه مىگفت، مىكرد و آن چه نمىكرد، نمىگفت.
اگر در سخن امكان شكستش بود، هرگز در سكوت شكست پذير نبود.
بر شنيدن آزمندتر از گفتن بود.
و سرانجام بر سر هر دو راهه، آنى را روى بر مىتافت كه با هوسهايش بيشتر سازگار مىنمود.
پس بر شما باد جست و جوى چنين خوىها و رقابت در اين ميدان!
و اگر به دست آوردن اين همه را نمىتوانيد، دست يافتن به اندك را از رها كردن بسيار بهتر بدانيد.
وَ قَالَ ( عليهالسلام )كَانَ لِي فِيمَا مَضَى أَخٌ فِي اللَّهِ وَ كَان َيُعْظِمُهُ فِي عَيْنِي صِغَرُ الدُّنْيَا فِي عَيْنِهِ وَ كَانَ خَارِجاً مِنْ سُلْطَانِ بَطْنِه ِفَلَا يَشْتَهِي مَا لَا يَجِدُ وَ لَا يُكْثِرُ إِذَا وَجَدَ وَ كَانَ أَكْثَرَ دَهْرِهِ صَامِتاً فَإِن ْقَالَ بَذَّ الْقَائِلِينَ وَ نَقَعَ غَلِيلَ السَّائِلِينَ وَ كَانَ ضَعِيفاً مُسْتَضْعَفاً فَإِن ْجَاءَ الْجِدُّ فَهُوَ لَيْثُ غَابٍ وَ صِلُّ وَادٍ لَا يُدْلِي بِحُجَّةٍ حَتَّى يَأْتِي َقَاضِياً وَ كَانَ لَا يَلُومُ أَحَداً عَلَى مَايَجِدُ الْعُذْرَ فِي مِثْلِهِ حَتَّى يَسْمَعَ اعْتِذَارَهُ وَ كَانَ لَا يَشْكُو وَجَعاً إِلَّا عِنْدَبُرْئِهِ وَ كَانَ يَقُولُ مَا يَفْعَلُ وَ لَا يَقُولُمَا لَا يَفْعَلُ وَ كَانَ إِذَا غُلِبَ عَلَى الْكَلَامِ لَمْ يُغْلَبْ عَلَى السُّكُوتِ وَ كَانَ عَلَى مَا يَسْمَعُ أَحْرَصَ مِنْهُ عَلَى أَنْ يَتَكَلَّمَ وَ كَانَ إِذَا بَدَهَهُ أَمْرَانِ يَنْظُرُأَيُّهُمَا أَقْرَبُ إِلَى الْهَوَى فَيُخَالِفُهُ فَعَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْخَلَائِقِ فَالْزَمُوهَا وَ تَنَافَسُوا فِيهَا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِيعُوهَا فَاعْلَمُوا أَنَّ أَخْذَ الْقَلِيلِ خَيْرٌ مِنْ تَرْكِ الْكَثِيرِ
صبحى صالح، قصار 289، ،صفحهى 526

به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
برچسب ها:


