چهار توصیه اساسی از نهج البلاغه
امام علی علیه السلام در نامه 56 نهج البلاغه، نخست مى فرماید: «در هر صبح و شام تقواى الهى را پیشه کن»
تقوا همان چیزى است که طلیعه همه نصایح و در برگیرنده کلیّه فضایل و بازدارنده از تمام رذایل است»
در دومین اندرز مى فرماید: «از دنیاى فریبنده بر خویشتن خائف باش و در هیچ حال از آن ایمن مشو.
اگر انسان لحظه اى غافل بماند ممکن است زرق و برق دنیا چنان او را بفریبد که بازگشت از آن مشکل باشد.
در سومین نصیحت مى فرماید: «بدان که اگر خویشتن را از بسیارى از امورى که آن را دوست مى دارى به علت ترس از ناراحتى هاى ناشى از آن باز ندارى، هوا و هوس ها تو را به سوى زیان هاى فراوانى خواهد کشاند»
اشاره به اینکه بسیارى از خواسته هاى نفس، خواسته هاى زیان بار است که انسان به هنگام اشتیاق به آن، زیان ها را نمى بیند و لذا امام هشدار مى دهد که در عاقبت خواسته هاى نفس همیشه اندیشه کن! مبادا گرفتار زیان هاى فراوان آن شوی.
مال و مقام و لذات مادى و امثال آن داخل در این بخش از خواسته هاست و اگر این خواسته ها تحت مدیریت عقل قرار نگیرد، ضررهایش جبران ناپذیر است.
در چهارمین توصیه براى نتیجه گیرى مى فرماید: «بنابراین در مقابل نفس سرکش، مانع و رادع؛ و به هنگام خشم و غضب بر نفس خویش مسلّط و غالب باش و ریشه هاى هوا و هوس را قطع کن!
1 - اتَّقِ اللَّهَ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَ مَسَاءٍ
2 - وَ خَفْ عَلَى نَفْسِكَ الدُّنْيَا الْغَرُورَوَ لَا تَأْمَنْهَا عَلَى حَالٍ
3 - وَ اعْلَمْ أَنَّكَ إِنْ لَمْ تَرْدَعْ نَفْسَكَ عَنْ كَثِيرٍ مِمَّا تُحِبُّ مَخَافَةَ مَكْرُوهٍ سَمَتْ بِكَ الْأَهْوَاءُ إِلَى كَثِيرٍ مِنَ الضَّرَرِ
4 - فَكُنْ لِنَفْسِكَ مَانِعاً رَادِعاً وَ لِنَزْوَتِكَ عِنْدَ الْحَفِيظَةِ وَاقِماً قَامِعاً
نهج البلاغه صبحى صالح نامه 56
ارسال در تاريخ 15 بهمن 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :71 بار
