درد و رنجهای علی(ع):
اگر شما به آن چه من مىدانم، دانايى مىيافتيد،
سراسيمه به كوه و دشت پناه مىبرديد،
بر كارنامهى خود مىگريستيد
و بر سر و سينه مىزديد
و اين دارايىهاتان را بىنگهبان و بدون تعيين جانشين وا مىنهاديد
و هر يك از شما خويشتن خود را وجههى همت مىساخت، بىاعتنا به هيچ كس و هيچ چيز ديگر.
اما شما تمامى يادآوريها را به فراموشى سپرديد
و از همهى هشدارها بىاعتنا گذشتيد،
پس به ورطهى سرگردانى افتاديد
و آن حركت منسجم شما، پراكنده گرديد.
و به آن عزيزان ملحق سازد كه از شما به من سزاوارترند،
گروهى نيكانديش،
پرمتانت،
حق گوى و حق پذير
و فارغ از هرگونه سركشى و تجاوز،
كه در راستا (ى توحيد) پيشتاز بودند
و بر اساس مبانى روشن به پيش تاختند.
پس به عاقبت جاويد
همراه با كرامتى دلپذير دست يافتند.
صبحى صالح صفحهى 173 خطبه 116
لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ مِمَّا طُوِيَ عَنْكُمْ غَيْبُهُ إِذاً لَخَرَجْتُمْ إِلَى الصُّعُدَاتِ تَبْكُونَ عَلَى أَعْمَالِكُمْ وَ تَلْتَدِمُونَ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ لَتَرَكْتُمْ أَمْوَالَكُمْ لَا حَارِسَ لَهَا وَ لَا خَالِفَ عَلَيْهَا وَ لَهَمَّتْ كُلَّ امْرِئٍ مِنْكُمْ نَفْسُهُ لَا يَلْتَفِتُ إِلَى غَيْرِهَا وَ لَكِنَّكُمْ نَسِيتُمْ مَا ذُكِّرْتُمْ وَ أَمِنْتُمْ مَا حُذِّرْتُمْ فَتَاهَ عَنْكُمْ رَأْيُكُمْ وَ تَشَتَّتَ عَلَيْكُمْ أَمْرُكُمْ وَ لَوَدِدْتُ أَنَّ اللَّهَ فَرَّقَ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ أَلْحَقَنِي بِمَنْ هُوَ أَحَقُّ بِي مِنْكُمْ قَوْمٌ وَ اللَّهِ مَيَامِينُ الرَّأْيِ مَرَاجِيحُ الْحِلْمِ مَقَاوِيلُ بِالْحَقِّ مَتَارِيكُ لِلْبَغْيِ مَضَوْا قُدُماً عَلَى الطَّرِيقَةِ وَ أَوْجَفُوا عَلَى الْمَحَجَّةِ فَظَفِرُوا بِالْعُقْبَى الدَّائِمَةِ وَ الْكَرَامَةِ الْبَارِدَة
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 23 خرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :58 بار