جمال محمد(ص) در بیان علی(ع)
خداى را محبوبترين بنده، كسى است كه به پيامبرش اقتدا كند و گام بر گامجاى او نهد،
كه نوالههاى لذيذ دنيايى را، با بىاشتهايى تمام، در دهان چرخاند
خداى را محبوبترين بنده، كسى است كه به پيامبرش اقتدا كند و گام بر گامجاى او نهد،
كه نوالههاى لذيذ دنيايى را، با بىاشتهايى تمام، در دهان چرخاند
و هرگز فرو بردن و افزونيشان را آرزو نكرد
از تمامى مردم جهان و در مقايسه با محرومترين فرد جامعه، گرسنهترين بود
و دو پهلويش فرو رفتهترين،
از تمامى مردم جهان و در مقايسه با محرومترين فرد جامعه، گرسنهترين بود
و دو پهلويش فرو رفتهترين،
تمامت دنيا را به كمال بر او عرضه كردند،
اما او از پذيرشش سرباز زد كه نيك مىدانست هر آن چه را كه خدايش دشمن دارد، خوار شمرد و خرد گيرد، او نيز بايد همان كند.
اما او از پذيرشش سرباز زد كه نيك مىدانست هر آن چه را كه خدايش دشمن دارد، خوار شمرد و خرد گيرد، او نيز بايد همان كند.
آرى، اگر جز اين هيچ نقطهى ضعفى نداشتيم كه آن چه را كه خدا و رسولش دشمن مىدارند، دوست بداريم و هر چه را كه كوچك مىشمرند بزرگ بينگاريم،
به عنوان سند جدايى ما از خدا و رسولش و سرپيچيمان از فرمان خدا بسنده بود.
به عنوان سند جدايى ما از خدا و رسولش و سرپيچيمان از فرمان خدا بسنده بود.
اين سيرهى مسلم رسول خدا است- كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد- كه نشسته بر خاك غذا مىخورد،
نشست و برخاستى بردهوار داشت،
خود به دست خويش پينه بر كفشش مىزد
و جامهاش را وصله مىكرد.
بر الاغ برهنه مىنشست
و ديگرى را نيز بر پس پشت مىنشاند.
نشست و برخاستى بردهوار داشت،
خود به دست خويش پينه بر كفشش مىزد
و جامهاش را وصله مىكرد.
بر الاغ برهنه مىنشست
و ديگرى را نيز بر پس پشت مىنشاند.
روزى پردهاى رنگين و پر نقش و نگار بر در خانه آويخته ديد، به همسرى از همسرانش فرمود: «آن را از برابر چشمانم دور بدار كه هر گاه نگاهم بدان مىافتد به ياد دنيا و زرق و برقش مىافتم».
بدين سان روى دل از دنيا برتافت
و يادش را از صفحهى جانش زدود.
همواره دوست مىداشت كه جاذبههاى دنيا از نگاهش پنهان بماند،
مباد كه از آن پيرايهاى برگيرد يا جاودانهاش انگارد
و به جايگاه و مقام خاصى از آن دل ببندد،
و يادش را از صفحهى جانش زدود.
همواره دوست مىداشت كه جاذبههاى دنيا از نگاهش پنهان بماند،
مباد كه از آن پيرايهاى برگيرد يا جاودانهاش انگارد
و به جايگاه و مقام خاصى از آن دل ببندد،
بدينسان دنيا را از صحنهى جان و از خانهى قلب بيرون راند و بر هر چه دنيوى بود، چشم فرو پوشيد.
آرى، چنين است كه هر كه به راستى چيزى را منفور شمارد، نگاه و ياد آن را نيز ناخوش دارد.
بىگمان سيرهى رسول خدا- كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد- بر بديها و عيبهاى دنيا، تو را دليلى بسنده دارد،
آرى، چنين است كه هر كه به راستى چيزى را منفور شمارد، نگاه و ياد آن را نيز ناخوش دارد.
بىگمان سيرهى رسول خدا- كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد- بر بديها و عيبهاى دنيا، تو را دليلى بسنده دارد،
آن جا كه خود و خاصانش گرسنگى كشيدند و با آن مقام بلند و نزديكيش به حق، در نزدش و در تمامى زندگيش، از زر و زيور دنيا هيچ نشانى نبود.
هر ژرفانديش را بايد كه ژرف بينديشد كه به اينها، خداوند محمد را گرامى داشته، يا مورد اهانت قرار داده است؟
اگر بگويد در آماج اهانت نشانده است، به همان خداى بزرگ سوگند كه لب به دروغ آلوده،
به تهمتى بزرگ زبان گشوده است،
و اگر بگويد بدين سان خداوند پيامبرش را گرامى داشته است، پس بايد بداند كه اين ديگراناند كه در آماج اهانت نشستهاند، كه بساط دنيا را برايشان گسترده، ولى از نزديكتر مردمان به خويش دريغ كرده است.
اگر بگويد در آماج اهانت نشانده است، به همان خداى بزرگ سوگند كه لب به دروغ آلوده،
به تهمتى بزرگ زبان گشوده است،
و اگر بگويد بدين سان خداوند پيامبرش را گرامى داشته است، پس بايد بداند كه اين ديگراناند كه در آماج اهانت نشستهاند، كه بساط دنيا را برايشان گسترده، ولى از نزديكتر مردمان به خويش دريغ كرده است.
پس هر آن كه الگويى مىطلبد، پيامبر را سرمشق خويش قرار دهد
و گام بر گامجاى او بگذارد و راهى را كه او پيموده است بپيمايد.
و جز اين، هرگز خود را از هلاكت و سقوط در امان نداند،
چرا كه خداوند محمد را- كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد- پرچم قيامت،
نويدگر بهشت و بيم رسان كيفر قرار داد.
و گام بر گامجاى او بگذارد و راهى را كه او پيموده است بپيمايد.
و جز اين، هرگز خود را از هلاكت و سقوط در امان نداند،
چرا كه خداوند محمد را- كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد- پرچم قيامت،
نويدگر بهشت و بيم رسان كيفر قرار داد.
او كه با شكم تهى پا از دنيا بيرون كشيد و پاكدامن به سراى آخرت در آمد،
تا به هنگامى كه راهش را به پايان برد و دعوت پروردگارش را لبيك گفت، سنگى بر سنگى ننهاد.
وه كه چه نعمت بزرگى است كه خداوند بر ما منت نهاده، حضرتش را پيشرومان ساخته است. تا پيرويش كنيم، و پيشوامان قرار داده است تا راهش را پى گيريم.
تا به هنگامى كه راهش را به پايان برد و دعوت پروردگارش را لبيك گفت، سنگى بر سنگى ننهاد.
وه كه چه نعمت بزرگى است كه خداوند بر ما منت نهاده، حضرتش را پيشرومان ساخته است. تا پيرويش كنيم، و پيشوامان قرار داده است تا راهش را پى گيريم.
به خدا سوگند، شولاى خويش را چندان وصله كردهام كه از وصله كنندهاش شرمگينم.
ياوهگويى مرا گفت: «آيا زمان به دور افكندن آن فرا نرسيده است؟»
و من در پاسخش گفتم: «از من دور شو»
«به بامداد ستايش شوند شب پويان»
صبحى صالح، خطبه 160
الرسول الأعظم
فَتَأَسَّ بِنَبِيِّكَ الْأَطْيَبِ الْأَطْهَرِ ( صلىاللهعليهوآله )
فَإِنَّ فِيهِ أُسْوَةً لِمَنْ تَأَسَّى
وَ عَزَاءً لِمَنْ تَعَزَّى
وَ أَحَبُّ الْعِبَادِ إِلَى اللَّهِ الْمُتَأَسِّي بِنَبِيِّهِ وَ الْمُقْتَصُّ لِأَثَرِهِ
قَضَمَ الدُّنْيَا قَضْماً
وَ لَمْ يُعِرْهَا طَرْفاً
أَهْضَمُ أَهْلِ الدُّنْيَا كَشْحاً
وَ أَخْمَصُهُمْ مِنَ الدُّنْيَا بَطْناً
عُرِضَتْ عَلَيْهِ الدُّنْيَا
فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا وَ عَلِمَ أَنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ أَبْغَضَ شَيْئاً فَأَبْغَضَهُ وَ حَقَّرَ شَيْئاً فَحَقَّرَهُ وَ صَغَّرَ شَيْئاً فَصَغَّرَهُ
وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِينَا إِلَّا حُبُّنَا مَا أَبْغَضَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ تَعْظِيمُنَا مَا صَغَّرَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
لَكَفَى بِهِ شِقَاقاً لِلَّهِ وَ مُحَادَّةً عَنْ أَمْرِ اللَّهِ
وَ لَقَدْ كَانَ ( صلىاللهعليهوآلهوسلم )يَأْكُلُ عَلَى الْأَرْضِ
وَ يَجْلِسُ جِلْسَةَ الْعَبْدِ
وَ يَخْصِفُ بِيَدِهِ نَعْلَهُ
وَ يَرْقَعُ بِيَدِهِ ثَوْبَهُ
وَ يَرْكَبُ الْحِمَارَ الْعَارِيَ
وَ يُرْدِفُ خَلْفَهُ
وَ يَكُونُ السِّتْرُ عَلَى بَابِ بَيْتِهِ فَتَكُونُ فِيهِ التَّصَاوِيرُ فَيَقُولُ يَا فُلَانَةُ لِإِحْدَى أَزْوَاجِهِ غَيِّبِيهِ عَنِّي فَإِنِّي إِذَا نَظَرْتُ إِلَيْهِ ذَكَرْتُ الدُّنْيَا وَ زَخَارِفَهَا
فَأَعْرَضَ عَنِ الدُّنْيَا بِقَلْبِهِ
وَ أَمَاتَ ذِكْرَهَا مِنْ نَفْسِهِ
وَ أَحَبَّ أَنْ تَغِيبَ زِينَتُهَا عَنْ عَيْنِهِ
لِكَيْلَا يَتَّخِذَ مِنْهَا رِيَاشاً وَ لَا يَعْتَقِدَهَا قَرَاراً
وَ لَا يَرْجُوَ فِيهَا مُقَاماً
فَأَخْرَجَهَا مِنَ النَّفْسِ وَ أَشْخَصَهَا عَنِ الْقَلْبِ وَ غَيَّبَهَا عَنِ الْبَصَرِ
وَ كَذَلِكَ مَنْ أَبْغَضَ شَيْئاً أَبْغَضَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَيْهِ وَ أَنْ يُذْكَرَ عِنْدَهُ
وَ لَقَدْ كَانَ فِي رَسُولِ اللَّهِ ( صلىاللهعليهوآله )مَا يَدُلُّكُ عَلَى مَسَاوِئِ الدُّنْيَا وَ عُيُوبِهَا
إِذْ جَاعَ فِيهَا مَعَ خَاصَّتِهِ وَ زُوِيَتْ عَنْهُ زَخَارِفُهَا مَعَ عَظِيمِ زُلْفَتِهِ
فَلْيَنْظُرْ نَاظِرٌ بِعَقْلِهِ أَكْرَمَ اللَّهُ مُحَمَّداً بِذَلِكَ أَمْ أَهَانَهُ
فَإِنْ قَالَ أَهَانَهُ فَقَدْ كَذَبَ
وَ اللَّهِ الْعَظِيمِ بِالْإِفْكِ الْعَظِيمِ
وَ إِنْ قَالَ أَكْرَمَهُ فَلْيَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهَانَ غَيْرَهُ حَيْثُ بَسَطَ الدُّنْيَا لَهُ وَ زَوَاهَا عَنْ أَقْرَبِ النَّاسِ مِنْهُ
فَتَأَسَّى مُتَأَسٍّ بِنَبِيِّهِ
وَ اقْتَصَّ أَثَرَهُ وَ وَلَجَ مَوْلِجَهُ
وَ إِلَّا فَلَا يَأْمَنِ الْهَلَكَةَ
فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَ مُحَمَّداً ( صلىاللهعليهوآله )عَلَماً لِلسَّاعَةِ
وَ مُبَشِّراً بِالْجَنَّةِ وَ مُنْذِراً بِالْعُقُوبَةِ
خَرَجَ مِنَ الدُّنْيَا خَمِيصاً وَ وَرَدَ الْآخِرَةَ سَلِيماً
لَمْ يَضَعْ حَجَراً عَلَى حَجَرٍ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ
وَ أَجَابَ دَاعِيَ رَبِّهِ
فَمَا أَعْظَمَ مِنَّةَ اللَّهِ عِنْدَنَا حِينَ أَنْعَمَ عَلَيْنَا بِهِ سَلَفاً نَتَّبِعُهُ وَ قَائِداً نَطَأُ عَقِبَهُ
وَ اللَّهِ لَقَدْ رَقَّعْتُ مِدْرَعَتِي هَذِهِ حَتَّى اسْتَحْيَيْتُ مِنْ رَاقِعِهَا
وَ لَقَدْ قَالَ لِي قَائِلٌ أَ لَا تَنْبِذُهَا عَنْكَ
فَقُلْتُ اغْرُبْ عَنِّي
فَعِنْدَ الصَّبَاحِ يَحْمَدُ الْقَوْمُ السُّرَى
ياوهگويى مرا گفت: «آيا زمان به دور افكندن آن فرا نرسيده است؟»
و من در پاسخش گفتم: «از من دور شو»
«به بامداد ستايش شوند شب پويان»
صبحى صالح، خطبه 160
الرسول الأعظم
فَتَأَسَّ بِنَبِيِّكَ الْأَطْيَبِ الْأَطْهَرِ ( صلىاللهعليهوآله )
فَإِنَّ فِيهِ أُسْوَةً لِمَنْ تَأَسَّى
وَ عَزَاءً لِمَنْ تَعَزَّى
وَ أَحَبُّ الْعِبَادِ إِلَى اللَّهِ الْمُتَأَسِّي بِنَبِيِّهِ وَ الْمُقْتَصُّ لِأَثَرِهِ
قَضَمَ الدُّنْيَا قَضْماً
وَ لَمْ يُعِرْهَا طَرْفاً
أَهْضَمُ أَهْلِ الدُّنْيَا كَشْحاً
وَ أَخْمَصُهُمْ مِنَ الدُّنْيَا بَطْناً
عُرِضَتْ عَلَيْهِ الدُّنْيَا
فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا وَ عَلِمَ أَنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ أَبْغَضَ شَيْئاً فَأَبْغَضَهُ وَ حَقَّرَ شَيْئاً فَحَقَّرَهُ وَ صَغَّرَ شَيْئاً فَصَغَّرَهُ
وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِينَا إِلَّا حُبُّنَا مَا أَبْغَضَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ تَعْظِيمُنَا مَا صَغَّرَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
لَكَفَى بِهِ شِقَاقاً لِلَّهِ وَ مُحَادَّةً عَنْ أَمْرِ اللَّهِ
وَ لَقَدْ كَانَ ( صلىاللهعليهوآلهوسلم )يَأْكُلُ عَلَى الْأَرْضِ
وَ يَجْلِسُ جِلْسَةَ الْعَبْدِ
وَ يَخْصِفُ بِيَدِهِ نَعْلَهُ
وَ يَرْقَعُ بِيَدِهِ ثَوْبَهُ
وَ يَرْكَبُ الْحِمَارَ الْعَارِيَ
وَ يُرْدِفُ خَلْفَهُ
وَ يَكُونُ السِّتْرُ عَلَى بَابِ بَيْتِهِ فَتَكُونُ فِيهِ التَّصَاوِيرُ فَيَقُولُ يَا فُلَانَةُ لِإِحْدَى أَزْوَاجِهِ غَيِّبِيهِ عَنِّي فَإِنِّي إِذَا نَظَرْتُ إِلَيْهِ ذَكَرْتُ الدُّنْيَا وَ زَخَارِفَهَا
فَأَعْرَضَ عَنِ الدُّنْيَا بِقَلْبِهِ
وَ أَمَاتَ ذِكْرَهَا مِنْ نَفْسِهِ
وَ أَحَبَّ أَنْ تَغِيبَ زِينَتُهَا عَنْ عَيْنِهِ
لِكَيْلَا يَتَّخِذَ مِنْهَا رِيَاشاً وَ لَا يَعْتَقِدَهَا قَرَاراً
وَ لَا يَرْجُوَ فِيهَا مُقَاماً
فَأَخْرَجَهَا مِنَ النَّفْسِ وَ أَشْخَصَهَا عَنِ الْقَلْبِ وَ غَيَّبَهَا عَنِ الْبَصَرِ
وَ كَذَلِكَ مَنْ أَبْغَضَ شَيْئاً أَبْغَضَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَيْهِ وَ أَنْ يُذْكَرَ عِنْدَهُ
وَ لَقَدْ كَانَ فِي رَسُولِ اللَّهِ ( صلىاللهعليهوآله )مَا يَدُلُّكُ عَلَى مَسَاوِئِ الدُّنْيَا وَ عُيُوبِهَا
إِذْ جَاعَ فِيهَا مَعَ خَاصَّتِهِ وَ زُوِيَتْ عَنْهُ زَخَارِفُهَا مَعَ عَظِيمِ زُلْفَتِهِ
فَلْيَنْظُرْ نَاظِرٌ بِعَقْلِهِ أَكْرَمَ اللَّهُ مُحَمَّداً بِذَلِكَ أَمْ أَهَانَهُ
فَإِنْ قَالَ أَهَانَهُ فَقَدْ كَذَبَ
وَ اللَّهِ الْعَظِيمِ بِالْإِفْكِ الْعَظِيمِ
وَ إِنْ قَالَ أَكْرَمَهُ فَلْيَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهَانَ غَيْرَهُ حَيْثُ بَسَطَ الدُّنْيَا لَهُ وَ زَوَاهَا عَنْ أَقْرَبِ النَّاسِ مِنْهُ
فَتَأَسَّى مُتَأَسٍّ بِنَبِيِّهِ
وَ اقْتَصَّ أَثَرَهُ وَ وَلَجَ مَوْلِجَهُ
وَ إِلَّا فَلَا يَأْمَنِ الْهَلَكَةَ
فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَ مُحَمَّداً ( صلىاللهعليهوآله )عَلَماً لِلسَّاعَةِ
وَ مُبَشِّراً بِالْجَنَّةِ وَ مُنْذِراً بِالْعُقُوبَةِ
خَرَجَ مِنَ الدُّنْيَا خَمِيصاً وَ وَرَدَ الْآخِرَةَ سَلِيماً
لَمْ يَضَعْ حَجَراً عَلَى حَجَرٍ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ
وَ أَجَابَ دَاعِيَ رَبِّهِ
فَمَا أَعْظَمَ مِنَّةَ اللَّهِ عِنْدَنَا حِينَ أَنْعَمَ عَلَيْنَا بِهِ سَلَفاً نَتَّبِعُهُ وَ قَائِداً نَطَأُ عَقِبَهُ
وَ اللَّهِ لَقَدْ رَقَّعْتُ مِدْرَعَتِي هَذِهِ حَتَّى اسْتَحْيَيْتُ مِنْ رَاقِعِهَا
وَ لَقَدْ قَالَ لِي قَائِلٌ أَ لَا تَنْبِذُهَا عَنْكَ
فَقُلْتُ اغْرُبْ عَنِّي
فَعِنْدَ الصَّبَاحِ يَحْمَدُ الْقَوْمُ السُّرَى
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها: جمال محمدص در بیان علیع
برچسب ها: جمال محمدص در بیان علیع
ارسال در تاريخ 8 بهمن 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :65 بار