سخنان اندوهبار علی(ع) به هنگام دفن فاطمه(س)
مولا علی(ع) خطاب به پیامبر(ص) چنین راز دل می گوید:
اى رسول خدا، سلام من و دخترت- كه اينك در جوار تو فرود آمده، شتابان به تو پيوسته است- بر تو باد
مولا علی(ع) خطاب به پیامبر(ص) چنین راز دل می گوید:
اى رسول خدا، سلام من و دخترت- كه اينك در جوار تو فرود آمده، شتابان به تو پيوسته است- بر تو باد
اى پيامبر خدا، صبر و بردبارى من با از دست دادن فاطمه(س) كم شده، و توان خويشتندارى ندارم
اما آن چه از اندوه اين فاجعه مىكاهد، فراق عظيم حضرتت و مصيبت سنگين و كمر شكن تو است كه بس توانفرساتر باشد
اما آن چه از اندوه اين فاجعه مىكاهد، فراق عظيم حضرتت و مصيبت سنگين و كمر شكن تو است كه بس توانفرساتر باشد
آرى، اين من بودم كه سر نازنينت را بر لحد گور نهادم و ميان گردن و سينهام جانت را- كه از كالبد برون مىشد- احساس كردم،
«همه از آن خداييم و به سوى او باز مىگرديم».
پس امانتى كه به من سپرده بودى برگردانده شد، و به صاحبش رسيد،
«همه از آن خداييم و به سوى او باز مىگرديم».
پس امانتى كه به من سپرده بودى برگردانده شد، و به صاحبش رسيد،
از اين پس اندوهم هميشگى و شبم گاه بيتابى و بيدارى است تا به هنگامى كه خداوند مرا نيز سرايى برگزيند كه تو را در آن جايگاه باشد.
به زودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت كه امّت تو چگونه در ستمكارى بر او اجتماع كردند،
به زودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت كه امّت تو چگونه در ستمكارى بر او اجتماع كردند،
با اين همه تو نيز با اصرار از او بپرس و چگونگى رفتارشان را با ما از او بجوى
این رفتار در زمانى بود كه چندان از رحلتت نگذشته بود و يادت از خاطرهها نرفته بود!
اينك من با شما دو عزيز وداع مىكنم؛ بى آن كه از بودن با شما احساس خستگى و تنگى كنم،
اينك من با شما دو عزيز وداع مىكنم؛ بى آن كه از بودن با شما احساس خستگى و تنگى كنم،
كه اگر به خانه باز گردم نه از خستگى است، و اگر بمانم نه از بدبينى به آن وعدهها است كه خداى صابران را بدان نويد داده است.
نهج البلاغه صبحى صالح، خطبه 202
نهج البلاغه صبحى صالح، خطبه 202
وَ مِنْ كَلَامٍ لَهُ ( عليهالسلام ) رُوِيَ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَهُ عِنْدَ دَفْنِ سَيِّدَةِ النِّسَاءِ فَاطِمَةَ ( عليهاالسلام ) كَالْمُنَاجِي بِهِ رَسُولَ اللَّهِ ( صلىاللهعليهوسلم ) عِنْدَ قَبْرِهِ
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنِّي وَ عَنِ ابْنَتِكَ النَّازِلَةِ فِي جِوَارِكَ وَ السَّرِيعَةِ اللَّحَاقِ بِكَ
قَلَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي وَ رَقَ عَنْهَا تَجَلُّدِي إِلَّا أَنَّ فِي التَّأَسِّي لِي بِعَظِيمِ فُرْقَتِكَ وَ فَادِحِ مُصِيبَتِكَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ
فَلَقَدْ وَسَّدْتُكَ فِي مَلْحُودَةِ قَبْرِكَ وَ فَاضَتْ بَيْنَ نَحْرِي وَ صَدْرِي نَفْسُكَ فَ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِيعَةُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِينَةُ أَمَّا حُزْنِي فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَيْلِي فَمُسَهَّدٌ إِلَى أَنْ يَخْتَارَ اللَّهُ لِي دَارَكَ الَّتِي أَنْتَ بِهَا مُقِيمٌ
وَ سَتُنَبِّئُكَ ابْنَتُكَ بِتَضَافُرِ أُمَّتِكَ عَلَى هَضْمِهَا فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ وَ اسْتَخْبِرْهَا الْحَالَ هَذَا وَ لَمْ يَطُلِ الْعَهْدُ وَ لَمْ يَخْلُ مِنْكَ الذِّكْرُ
وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمَا سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَةٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِين
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 17 فروردین 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :76 بار