سلامی دوباره بر مولا علی علیه السلام
به روزهای شهادت مولای مظلوم و تنهایمان علی علی السلام نزدیک می شویم.
بدون تردید مولایمان درد و رنج فراوانی را تحمل کرده است و با قلبی دردمند و پر از آه و افسوس روزها و شبهایش را سپری می کرده است.
نمیدانم ما چقدر دردهای علی را حس می کنیم و با نوع و جنس این دردها آشنائی داریم؟
نمیدانم ما چقدر دردهای علی را حس می کنیم و با نوع و جنس این دردها آشنائی داریم؟
نمیدانم می توانیم خود را - ولو اندک - به احساس مولا، زمانی که سر در چاه می بردند و ناله می کردند؛ نزدیک کنیم؟
آیا می توانیم بفهمیم: "فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا" یعنی چه؟
آیا می توانیم بفهمیم: "فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا" یعنی چه؟
با استخوان درگلو و خار در چشم، چگونه می توان ساعت ها و روزها را سپری کرد و سی سال...........آری سی سال صبر کرد؟
آیا درد مولا از این بود که او را از خلافت محروم کرده اند؟
آیا درد مولا از این بود که او را از خلافت محروم کرده اند؟
غصه پست و مقام او را آزار می داد؟
آیا............. ؟
هرگز....... هرگز.....
کاش دوستان عزیزی که شیفته مولایشان هستند کمک می کردند تا در این روزها، راز ناله های علی علیه السلام را آشکارتر می کردیم و خود را اندکی به احساس آن عزیز مظلوممان نزدیک می نمودیم و با فهمیدن علی علیه السلام اندکی از تنهائی او را می کاستیم
من در حد توان و فرصت محدود خود تلاش خواهم کرد. آنان که می توانند نیز به صحنه بیایند.
یا علی#علی(ع)
کاش دوستان عزیزی که شیفته مولایشان هستند کمک می کردند تا در این روزها، راز ناله های علی علیه السلام را آشکارتر می کردیم و خود را اندکی به احساس آن عزیز مظلوممان نزدیک می نمودیم و با فهمیدن علی علیه السلام اندکی از تنهائی او را می کاستیم
من در حد توان و فرصت محدود خود تلاش خواهم کرد. آنان که می توانند نیز به صحنه بیایند.
یا علی#علی(ع)
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها: سلامی دوباره بر مولا علی علیه السلام,درد و رنج,چاه,خلافت,پست و مقام
برچسب ها: سلامی دوباره بر مولا علی علیه السلام,درد و رنج,چاه,خلافت,پست و مقام
ارسال در تاريخ 16 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :62 بار
درد و رنجهای علی(ع):
اگر شما به آن چه من مىدانم، دانايى مىيافتيد،
سراسيمه به كوه و دشت پناه مىبرديد،
بر كارنامهى خود مىگريستيد
و بر سر و سينه مىزديد
و اين دارايىهاتان را بىنگهبان و بدون تعيين جانشين وا مىنهاديد
و هر يك از شما خويشتن خود را وجههى همت مىساخت، بىاعتنا به هيچ كس و هيچ چيز ديگر.
اما شما تمامى يادآوريها را به فراموشى سپرديد
و از همهى هشدارها بىاعتنا گذشتيد،
پس به ورطهى سرگردانى افتاديد
و آن حركت منسجم شما، پراكنده گرديد.
و به آن عزيزان ملحق سازد كه از شما به من سزاوارترند،
گروهى نيكانديش،
پرمتانت،
حق گوى و حق پذير
و فارغ از هرگونه سركشى و تجاوز،
كه در راستا (ى توحيد) پيشتاز بودند
و بر اساس مبانى روشن به پيش تاختند.
پس به عاقبت جاويد
همراه با كرامتى دلپذير دست يافتند.
صبحى صالح صفحهى 173 خطبه 116
لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ مِمَّا طُوِيَ عَنْكُمْ غَيْبُهُ إِذاً لَخَرَجْتُمْ إِلَى الصُّعُدَاتِ تَبْكُونَ عَلَى أَعْمَالِكُمْ وَ تَلْتَدِمُونَ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ لَتَرَكْتُمْ أَمْوَالَكُمْ لَا حَارِسَ لَهَا وَ لَا خَالِفَ عَلَيْهَا وَ لَهَمَّتْ كُلَّ امْرِئٍ مِنْكُمْ نَفْسُهُ لَا يَلْتَفِتُ إِلَى غَيْرِهَا وَ لَكِنَّكُمْ نَسِيتُمْ مَا ذُكِّرْتُمْ وَ أَمِنْتُمْ مَا حُذِّرْتُمْ فَتَاهَ عَنْكُمْ رَأْيُكُمْ وَ تَشَتَّتَ عَلَيْكُمْ أَمْرُكُمْ وَ لَوَدِدْتُ أَنَّ اللَّهَ فَرَّقَ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ أَلْحَقَنِي بِمَنْ هُوَ أَحَقُّ بِي مِنْكُمْ قَوْمٌ وَ اللَّهِ مَيَامِينُ الرَّأْيِ مَرَاجِيحُ الْحِلْمِ مَقَاوِيلُ بِالْحَقِّ مَتَارِيكُ لِلْبَغْيِ مَضَوْا قُدُماً عَلَى الطَّرِيقَةِ وَ أَوْجَفُوا عَلَى الْمَحَجَّةِ فَظَفِرُوا بِالْعُقْبَى الدَّائِمَةِ وَ الْكَرَامَةِ الْبَارِدَة
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 23 خرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :58 بار