خلافت
خلافت، تعهد عالمان در برابر گرسنگی مظلومان، مردم، ظالمان، مظلومان، دنیا، اندوه علی علیه السلام در نحوه اداره جامعه، خشونت، حاکمان، مردم، صبوری، دغدغه

تعهد عالمان در برابر گرسنگی مظلومان

انگیزه های علی علیه السلام در پذیرش حکومت؛ اندیشیدنی است:

هشداريد، به آفريدگار زندگى، از جوانه تا جان سوگند،

اگر چنين نبود كه:

حضور اين انبوهه‏ى مردم را حرمتى است،

و بودن ياوران؛ كه اتمام حجتى است،

و خدا را با عالمان در بى‏تفاوت نبودن نسبت به شكمبارگى ظالمان و گرسنگى مظلومان تعهدى است،

مهار اشتر خلافت را بر كوهانش فرو مى‏افكندم

و آخرين اشتر اين كاروان را سيراب همان جام اولين مى‏كردم

تا شما اين واقعيت را به روشنى در مى‏يافتيد كه دنياتان را پشيزى هم بها نمى‏دهم!

 
أَمَا وَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوْ لَا حُضُورُ الْحَاضِرِ وَ قِيَامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اللَّهُ

 عَلَى الْعُلَمَاءِ أَلَّا يُقَارُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا وَ لَسَقَيْتُ 

آخِرَهَا بِكَأْسِ أَوَّلِهَا وَ لَأَلْفَيْتُمْ دُنْيَاكُمْ هَذِهِ أَزْهَدَ عِنْدِي مِنْ عَفْطَةِ عَنْزٍ


نهج البلاغه خطبه شقشقیه

 



به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 21 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :59 بار


اندوه علی علیه السلام در نحوه اداره جامعه


برای علی علیه السلام دردآور است که جامعه اینگونه اداره شود:

فَصَيَّرَهَا فِي حَوْزَةٍ خَشْنَاءَ يَغْلُظُ كَلْمُهَا وَ يَخْشُنُ مَسُّهَا وَ يَكْثُرُ الْعِثَارُ فِيهَا وَ الِاعْتِذَارُ مِنْهَا

پس او خلافت اسلامى را در جوى پر خشونت قرار داد، در جوى كه:

- گفتگوها درشت آهنگ،
- و برخوردها خشك و سخت بود
- و همراه با اين همه بدرفتاری، لغزيدن و پوزش خواستن بود كه مرتب تكرار مى‏شد، 

علی علیه السلام نتیجه چنین رفتاری را با مردم از سوی حاکمان، چنین بیان می دارد:


.... فَمُنِيَ النَّاسُ لَعَمْرُ اللَّهِ بِخَبْطٍ وَ شِمَاسٍ وَ تَلَوُّنٍ وَ اعْتِرَاضٍ 

..... چنين بود كه انبوهه‏ى مردم:

- به اشتباه كارى،

- بدخويى،                          

- تلون 

- و درجا زدن گرفتار آمدند.

آری رفتاری آنچنانی؛ چنین نتائجی را در پی دارد!

علی علیه السلام پس از این بیان می فرماید:

 فَصَبَرْتُ عَلَى طُولِ الْمُدَّةِ وَ شِدَّةِ الْمِحْنَةِ 

پس من-  با سختى و درد تمام-  روزگارى دراز، صبورى گزيدم و با رنجی بشدت دردآور زمان را سپری کردم.

آری راز آه و ناله های علی علیه السلام و سر در چاه بردنهای او؛ اینگونه دغدغه ها و نگرانیها بوده است!

خطبه سوم نهج البلاغه 
#علی(ع)




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 19 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :56 بار


سلامی دوباره بر مولا علی علیه السلام


به روزهای شهادت مولای مظلوم و تنهایمان علی علی السلام نزدیک می شویم.

بدون تردید مولایمان درد و رنج فراوانی را تحمل کرده است و با قلبی دردمند و پر از آه و افسوس روزها و شبهایش را سپری می کرده است.

نمیدانم ما چقدر دردهای علی را حس می کنیم و با نوع و جنس این دردها آشنائی داریم؟

نمیدانم می توانیم خود را - ولو اندک - به احساس مولا، زمانی که سر در چاه می بردند و ناله می کردند؛ نزدیک کنیم؟

آیا می توانیم بفهمیم:  "فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا" یعنی چه؟

با استخوان درگلو و خار در چشم، چگونه می توان ساعت ها و روزها را سپری کرد و سی سال...........آری سی سال صبر کرد؟

آیا درد مولا از این بود که او را از خلافت محروم کرده اند؟

غصه پست و مقام او را آزار می داد؟

آیا............. ؟

هرگز....... هرگز.....
  
کاش دوستان عزیزی که شیفته مولایشان هستند کمک می کردند تا در این روزها، راز ناله های علی علیه السلام را آشکارتر می کردیم و خود را اندکی به احساس آن عزیز مظلوممان نزدیک می نمودیم و با فهمیدن علی علیه السلام اندکی از تنهائی او را می کاستیم

من در حد توان و فرصت محدود خود تلاش خواهم کرد. آنان که می توانند نیز به صحنه بیایند.
یا علی
#علی(ع)




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 16 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :62 بار

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی