مردم
مردم، تاثیر شگفت آور حاکمان، بر رفتار و اخلاق مردم، ناله های علیع از مردم زمان خود

تاثیر شگفت آور حاکمان، بر رفتار و اخلاق مردم

رفتار و اخلاق مردم را حاکمان شکل میدهند!

یکی از مهم‌ترین سنت‌های لایتغیر اجتماعی، تاثیرگذاری مسئولین و زمامداران هر کشور به لحاظ نظری و سلوک عملی بر مردم و احاد جامعه خویش می‌باشد. 

بدین جهت فرموده‌اند: «الناس علی دین ملوکهم» یا به تعبیر علی(ع):
مردم به زمامداران خود شبیه‌ترند تا به پدر و مادران خود!

شهید بزرگوار مرتضی مطهری(ره) این بحث را در کتاب سیری در نهج‌البلاغه صفحه 228 واکاوی نموده و می‌نویسد:
«در جلد نهم بحار الانوار، به نقل از کافی، از امیرالمومنین(ع) روایت می‌کند که فرمود: «خداوند مرا پیشوای خلق قرار داده است و به همین سبب، بر من فرض کرده است که زندگی خود را در خوراک و پوشاک، در حد ضعیف‌ترین طبقات اجتماع قرار دهم تا از طرفی، تسکین آلام فقیر و از طرف دیگر، سبب جلوگیری از طغیان غنی گردد.

در شرح احوال استاد الفقها، وحید بهبهانی (ره) می‌نویسد: «روزی یکی از عروس‌های خود را مشاهده کرد که پیراهنی الوان از نوع پارچه‌هایی که معمولا زنان اعیان و اشراف آن عصر می‌پوشیدند، به تن کرده است.

فرزندشان (مرحوم آقا محمداسماعیل، شوهر آن خانم) را مورد ملامت قرار دادند. او در جواب پدر این آیه قرآن را خواند:

«قل من حرم زینه‌الله التی اخرج لعباده و الطیبات من الرزق»
یعنی بگو چه کسی زینت‌هایی که خدا برای بندگانش آفریده و همچنین روزی‌های پاکیزه را تحریم کرده است؟(اعراف - 32)

ایشان جواب دادند: من نمیگویم خوب پوشیدن و خوب نوشیدن و از نعمتهای الهی استفاده کردن حرام است، خیر؛ در اسلام چنین ممنوعیت‌هایی وجود ندارد.
ولی یک مطلب دیگر هست و آن این که ما و خانواده‌ ما به اعتبار این که پیشوای دینی مردم هستیم وظیفه خاصی داریم،
خانواده‌های فقیر وقتی اغنیا را می‌بینند که از همه چیز برخوردارند، طبعا ناراحت می‌شوند. یگانه رفتار مایه تسکین آلامشان این است که خانواده «آقا» در تیپ خودشان هستند....

به این ترتیب با قاطعیت میتوان گفت: یکی از راههای از بین بردن سوء استفاده ها، دست درازی به بیت المال، تقلب، فریب کاری و دغل بازی وبطور کلی رفتارهای زیانبار مردم، این است که مسئولان رفتار خود را اصلاح کنند و از رانت خواری و سوء استفاده از موقعیت و مقام خود دست بردارند و رفتار خود را بر پایه احکام الهی قرار دهند. 




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
,
ارسال در تاريخ 25 خرداد 1393| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :326 بار


ناله های علی(ع) از مردم زمان خود

خطبه سی و دوم نهج البلاغه، گفتارى است که مى‏توان از آن برای آشنايى با جامعه‏ى اسلامى پس از پيامبر سود جست.
 
أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا قَدْ أَصْبَحْنَا فِي دَهْرٍ عَنُودٍ وَ زَمَنٍ كَنُودٍ 
اى مردم، اينك در روزگارى آكنده از ستم و لبريز از ناسپاسى به سر مى‏بريم، 

يُعَدُّ فِيهِ الْمُحْسِنُ مُسِيئاً 
كه نيكوكار، بدكار به شمار مى‏آيد 

وَ يَزْدَادُ الظَّالِمُ فِيهِ عُتُوّاً 
و ستمگر، بر سركشى خويش مى‏افزايد، 

لَا نَنْتَفِعُ بِمَا عَلِمْنَا 
نه آنچه را مى‏دانيم، به كار مى‏بريم 

وَ لَا نَسْأَلُ عَمَّا جَهِلْنَا 
و نه آن چه را كه نمى‏دانيم، مى‏پرسيم 

وَ لَا نَتَخَوَّفُ قَارِعَةً حَتَّى تَحُلَّ بِنَا 
و نه از هيچ فاجعه-  تا فرود آمدنش-  مى‏هراسيم. 
----------------------------------------------------
سپس علی علیه السلام مردم زمانه خویش را به چهار دسته تقسیم می کنند و اوصاف هر دسته را با موشکافی و ریزبینی بیان می فرمایند.
برای پرهیز از طولانی شدن؛ این خطبه را طی چند پست می آوریم.
چقدر خوب است که با خواندن این خطبه به شناخت وضعیت زمانه خود بپردازیم و ببینیم چه مقدار با ویژگیهائی که علی علیه السلام می فرمایند، مطابقت داریم.
دوستان خود نیز می توانند به نهج البلاغه مراجعه و این خطبه شگفت آور را مطالعه نمایند.



به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 6 اسفند 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :378 بار

تعهد عالمان در برابر گرسنگی مظلومان

انگیزه های علی علیه السلام در پذیرش حکومت؛ اندیشیدنی است:

هشداريد، به آفريدگار زندگى، از جوانه تا جان سوگند،

اگر چنين نبود كه:

حضور اين انبوهه‏ى مردم را حرمتى است،

و بودن ياوران؛ كه اتمام حجتى است،

و خدا را با عالمان در بى‏تفاوت نبودن نسبت به شكمبارگى ظالمان و گرسنگى مظلومان تعهدى است،

مهار اشتر خلافت را بر كوهانش فرو مى‏افكندم

و آخرين اشتر اين كاروان را سيراب همان جام اولين مى‏كردم

تا شما اين واقعيت را به روشنى در مى‏يافتيد كه دنياتان را پشيزى هم بها نمى‏دهم!

 
أَمَا وَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوْ لَا حُضُورُ الْحَاضِرِ وَ قِيَامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اللَّهُ

 عَلَى الْعُلَمَاءِ أَلَّا يُقَارُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا وَ لَسَقَيْتُ 

آخِرَهَا بِكَأْسِ أَوَّلِهَا وَ لَأَلْفَيْتُمْ دُنْيَاكُمْ هَذِهِ أَزْهَدَ عِنْدِي مِنْ عَفْطَةِ عَنْزٍ


نهج البلاغه خطبه شقشقیه

 



به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 21 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :59 بار


اندوه علی علیه السلام در نحوه اداره جامعه


برای علی علیه السلام دردآور است که جامعه اینگونه اداره شود:

فَصَيَّرَهَا فِي حَوْزَةٍ خَشْنَاءَ يَغْلُظُ كَلْمُهَا وَ يَخْشُنُ مَسُّهَا وَ يَكْثُرُ الْعِثَارُ فِيهَا وَ الِاعْتِذَارُ مِنْهَا

پس او خلافت اسلامى را در جوى پر خشونت قرار داد، در جوى كه:

- گفتگوها درشت آهنگ،
- و برخوردها خشك و سخت بود
- و همراه با اين همه بدرفتاری، لغزيدن و پوزش خواستن بود كه مرتب تكرار مى‏شد، 

علی علیه السلام نتیجه چنین رفتاری را با مردم از سوی حاکمان، چنین بیان می دارد:


.... فَمُنِيَ النَّاسُ لَعَمْرُ اللَّهِ بِخَبْطٍ وَ شِمَاسٍ وَ تَلَوُّنٍ وَ اعْتِرَاضٍ 

..... چنين بود كه انبوهه‏ى مردم:

- به اشتباه كارى،

- بدخويى،                          

- تلون 

- و درجا زدن گرفتار آمدند.

آری رفتاری آنچنانی؛ چنین نتائجی را در پی دارد!

علی علیه السلام پس از این بیان می فرماید:

 فَصَبَرْتُ عَلَى طُولِ الْمُدَّةِ وَ شِدَّةِ الْمِحْنَةِ 

پس من-  با سختى و درد تمام-  روزگارى دراز، صبورى گزيدم و با رنجی بشدت دردآور زمان را سپری کردم.

آری راز آه و ناله های علی علیه السلام و سر در چاه بردنهای او؛ اینگونه دغدغه ها و نگرانیها بوده است!

خطبه سوم نهج البلاغه 
#علی(ع)




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 19 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :56 بار


راه پایدار ماندن حکومت در منظر علی(ع)

پس ملت اصلاح نمى شود، جز آن كه زمامداران اصلاح گردند،

و زمامداران اصلاح نمى شوند، جز با درستكارى ملت .

و آنـگـاه كـه مردم حق رهبرى را اداء كنند،

و زمامدار حق مردم را بپردازد،

حق در آن جامعه عزّت يـابـد،

و راهـهاى دين پديدار،
و نشانه هاى عدالت برقرار،
و سنّت پيامبر عليه السّلام پـايـدار گـردد،

پـس روزگـار اصـلاح شـود،

و مـردم در تـداوم حـكـومت اميدوار،
و دشمن در آرزوهايش ماءيوس مى شود

نهج البلاغه صبحى صالح صفحه‏ى 333 خطبه216

فَلَيسَت تَصلُحُ الرَّعِيَّةُ إِلا بِصَلاَحِ الوُلاَةِ، وَلاَ تَصلُحُ الوُلاَةُ إِلا بِاستِقَامَةِ الرَّعِيَّةِ،

فـَإِذَا اءَدَّتِ الرَّعـِيَّةُ إِلَى الوَالِى حـَقَّهُ، وَاءَدَّى الوَالِى إِلَيهَا حَقَّهَا عَزَّ الحَقُّ بَينَهُم ، وَقَامَت مَنَاهِجُ الدِّينِ، وَاعتَدَلَت مَعَالِمُ العَدلِ، وَجَرَت عَلَى اءَذلاَلِهَا السُّنَنُ، فَصَلَحَ بِذلِكَ الزَّمَانُ، وَطُمِعَ فِى بَقَاءِ الدَّولَةِ، وَيَئِسَت مَطَامِعُ الاَْعْدَاءِ.



به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 16 خرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :57 بار

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی