جهاد
جهاد، انتقاد شدید علیع از سستی در جهاد، متن وصيت نامه علی علیه السلام در بستر شهادت، نهج البلاغه، تقوا، دنیا، نظم، قرآن، یتیم، نماز، حج، همسایه، امر به معروف و نهی از منکر، مثله
انتقاد شدید علی(ع) از سستی در جهاد

امیرمومنان، هنگامی که از سستی و سهل انگاري سپاه خود در جهاد، سخت ناراحت شده بود، سخنانی را بیان فرمود که برای همه جوامع بشری عبرت انگیز و درس آموز است:

دشمنان در راه باطلشان با هم متحدند، ولی شما در راه حق، از هم پراکنده اید، و با این وضع بدانید که دشمن بر شما مسلط خواهد شد.

آنچنان علی(ع) از این غم و ننگ، خشمگین بود و قلبش گرفته و اندوهگین که گفت:
خدایا به جاي این سست عنصران، افراد بهتر به من عنایت کن و به جاي من کسی را که ناشایست و ستمکار است بر آنها مسلط فرما! 

آنگاه با دل پردرد و قلبی داغدار فرمود: 
سوگند به خدا دوست داشتم به جاي شما هزار سوار از مردان شجاع و دلاور میداشتم که همچون ابر متراکم سریع و بی تابانه به سوي دشمن حرکت می کردند. 

به این ترتیب، آن بزرگوار، انزجار خود را نسبت به افراد بی تفاوت و تماشاچی نشان داد و اصحاب خود و همه مسلمانان را در طول تاریخ، به پیکار بی امان با دشمنان خدا و عدالت، دعوت کرد و به مردم همه زمانها آموخت که راه عزت و سربلندی از جهاد و مبارزه و مقاومت می گذرد!
سلام و درود خداوند بر او باد!




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
ارسال در تاريخ 29 تیر 1392| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :203 بار
متن وصيت نامه علی علیه السلام در بستر شهادت
 
شما هر دو فرزندم(امام حسن و امام حسین علیهم السلام) را به تقواى الهى توصيه مى‏كنم.

دنيا را پى مگيريد، حتى اگر به شما روى آورد،
به آنچه از دنيا از دست مى‏دهيد، افسوس مخوريد،

براى حق سخن بگوييد و به انگيزه‏ى پاداش الهی كار كنيد،
ستمگر را دشمن و ستم ديده را يار باشيد 

شما هر دو، و ديگر اعضاى خانواده و تمام كسانى را كه اين وصيتنامه‏ى مرا دريافت خواهند كرد،
به تقواى الهى،
به نظم در جريان كارها
و ايجاد صلح و وحدت در ميان صفوف خود، توصيه ميكنم كه از جدتان شنيدم كه مى‏فرمود: «آشتى ميان دو تن از هر نماز و روزه‏اى ارزشمندتر است».
 
خداى را، خداى را، در باره‏ى يتيمان، مباد كه گاه به گاه دهانهاشان را بى‏قوت بگذاريد يا در حضورتان تباهى‏شان را شاهد باشيد.
 
خداى را، خداى را، در باره‏ى همسايگانتان، كه مورد وصيت پيامبر شمايند، همواره در باره‏ى آنان سفارش مى‏كرد، چنان كه پنداشتيم كه ديرى نپايد كه در رديف ميراث برانشان نشاند.
 
خداى را، خداى را، در باره‏ى قرآن، مباد كه در عمل بدان، بيگانگان بر شما پيشى گيرند. خداى را، خداى را، در باره‏ى نماز، كه ستون پايه‏ى دين شما است.
 
خداى را، خداى را، در باره‏ى خانه‏ى پروردگارتان، تا هستيد خلوتش مگذاريد، كه اگر آن خانه را وانهيد، جايگاه چشمگيرى در جهان نيابيد.
 
خداى را، خداى را، در باره‏ى جهاد در راه خدا، با مال و جان و زبانهاتان 

و بر شما باد همبستگى و فداكارى متقابل و زنهار از گسستگى و پشت كردن به همديگر

هرگز از امر به معروف و نهى از منكر دست برمداريد، كه در آن صورت، سلطه‏ى بدان بر شما شكل گيرد و از آن پس هيچ دعايتان مستجاب نشود.
 
اى فرزندان عبد المطلب، مباد كه با بازگفت پياپى «امير مؤمنان كشته شد، امير مؤمنان كشته شد» در خون مسلمانان غوطه‏ور شويد. به هوش باشيد كه به خون خواهى من، جز از قاتلم هيچ كسى نبايد كشته شود.
 
هرگاه از اين ضربت او جان دادم، ژرف بنگريد كه در برابر ضربت او، تنها يك ضربت بزنيد،مباد كه آن مرد مثله شود كه من خود از رسول خدا (كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد)  شنيدم كه فرمود:
از مثله كردن، هر چند سگى گزنده باشد، بپرهيزيد! 

نهج البلاغه صبحى صالح، نامه  47،  ، صفحه‏ى 422
و من وصية له ( عليه‏السلام  ) للحسن و الحسين ( عليهماالسلام  ) لما ضربه ابن ملجم لعنه الله‏
أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً 
أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وَلَدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ أَمْرِكُمْ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ جَدَّكُمَا ( صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلم  )يَقُولُ صَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ 
اللَّهَ اللَّهَ فِي الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ‏
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ 
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْقُرْآنِ لَا يَسْبِقُكُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَيْرُكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِينِكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ 
وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّقَاطُعَ لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ 
ثُمَّ قَالَ‏يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِينَ خَوْضاً تَقُولُونَ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِي إِلَّا قَاتِلِي 
انْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ وَ لَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ( صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلم) يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ 



به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 20 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :58 بار

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی