متن وصيت نامه علی علیه السلام در بستر شهادت
شما هر دو فرزندم(امام حسن و امام حسین علیهم السلام) را به تقواى الهى توصيه مىكنم.
شما هر دو فرزندم(امام حسن و امام حسین علیهم السلام) را به تقواى الهى توصيه مىكنم.
دنيا را پى مگيريد، حتى اگر به شما روى آورد،
به آنچه از دنيا از دست مىدهيد، افسوس مخوريد،
به آنچه از دنيا از دست مىدهيد، افسوس مخوريد،
براى حق سخن بگوييد و به انگيزهى پاداش الهی كار كنيد،
ستمگر را دشمن و ستم ديده را يار باشيد
شما هر دو، و ديگر اعضاى خانواده و تمام كسانى را كه اين وصيتنامهى مرا دريافت خواهند كرد،
به تقواى الهى،
به نظم در جريان كارها
و ايجاد صلح و وحدت در ميان صفوف خود، توصيه ميكنم كه از جدتان شنيدم كه مىفرمود: «آشتى ميان دو تن از هر نماز و روزهاى ارزشمندتر است».
خداى را، خداى را، در بارهى يتيمان، مباد كه گاه به گاه دهانهاشان را بىقوت بگذاريد يا در حضورتان تباهىشان را شاهد باشيد.
خداى را، خداى را، در بارهى همسايگانتان، كه مورد وصيت پيامبر شمايند، همواره در بارهى آنان سفارش مىكرد، چنان كه پنداشتيم كه ديرى نپايد كه در رديف ميراث برانشان نشاند.
خداى را، خداى را، در بارهى قرآن، مباد كه در عمل بدان، بيگانگان بر شما پيشى گيرند. خداى را، خداى را، در بارهى نماز، كه ستون پايهى دين شما است.
خداى را، خداى را، در بارهى خانهى پروردگارتان، تا هستيد خلوتش مگذاريد، كه اگر آن خانه را وانهيد، جايگاه چشمگيرى در جهان نيابيد.
خداى را، خداى را، در بارهى جهاد در راه خدا، با مال و جان و زبانهاتان
ستمگر را دشمن و ستم ديده را يار باشيد
شما هر دو، و ديگر اعضاى خانواده و تمام كسانى را كه اين وصيتنامهى مرا دريافت خواهند كرد،
به تقواى الهى،
به نظم در جريان كارها
و ايجاد صلح و وحدت در ميان صفوف خود، توصيه ميكنم كه از جدتان شنيدم كه مىفرمود: «آشتى ميان دو تن از هر نماز و روزهاى ارزشمندتر است».
خداى را، خداى را، در بارهى يتيمان، مباد كه گاه به گاه دهانهاشان را بىقوت بگذاريد يا در حضورتان تباهىشان را شاهد باشيد.
خداى را، خداى را، در بارهى همسايگانتان، كه مورد وصيت پيامبر شمايند، همواره در بارهى آنان سفارش مىكرد، چنان كه پنداشتيم كه ديرى نپايد كه در رديف ميراث برانشان نشاند.
خداى را، خداى را، در بارهى قرآن، مباد كه در عمل بدان، بيگانگان بر شما پيشى گيرند. خداى را، خداى را، در بارهى نماز، كه ستون پايهى دين شما است.
خداى را، خداى را، در بارهى خانهى پروردگارتان، تا هستيد خلوتش مگذاريد، كه اگر آن خانه را وانهيد، جايگاه چشمگيرى در جهان نيابيد.
خداى را، خداى را، در بارهى جهاد در راه خدا، با مال و جان و زبانهاتان
و بر شما باد همبستگى و فداكارى متقابل و زنهار از گسستگى و پشت كردن به همديگر
هرگز از امر به معروف و نهى از منكر دست برمداريد، كه در آن صورت، سلطهى بدان بر شما شكل گيرد و از آن پس هيچ دعايتان مستجاب نشود.
اى فرزندان عبد المطلب، مباد كه با بازگفت پياپى «امير مؤمنان كشته شد، امير مؤمنان كشته شد» در خون مسلمانان غوطهور شويد. به هوش باشيد كه به خون خواهى من، جز از قاتلم هيچ كسى نبايد كشته شود.
هرگاه از اين ضربت او جان دادم، ژرف بنگريد كه در برابر ضربت او، تنها يك ضربت بزنيد،مباد كه آن مرد مثله شود كه من خود از رسول خدا (كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد) شنيدم كه فرمود:
از مثله كردن، هر چند سگى گزنده باشد، بپرهيزيد!
نهج البلاغه صبحى صالح، نامه 47، ، صفحهى 422
و من وصية له ( عليهالسلام ) للحسن و الحسين ( عليهماالسلام ) لما ضربه ابن ملجم لعنه الله
أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً
أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وَلَدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ أَمْرِكُمْ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ جَدَّكُمَا ( صلىاللهعليهوآلهوسلم )يَقُولُ صَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ
اللَّهَ اللَّهَ فِي الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْقُرْآنِ لَا يَسْبِقُكُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَيْرُكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِينِكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّقَاطُعَ لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ
ثُمَّ قَالَيَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِينَ خَوْضاً تَقُولُونَ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِي إِلَّا قَاتِلِي
انْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ وَ لَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ( صلىاللهعليهوآلهوسلم) يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ
اى فرزندان عبد المطلب، مباد كه با بازگفت پياپى «امير مؤمنان كشته شد، امير مؤمنان كشته شد» در خون مسلمانان غوطهور شويد. به هوش باشيد كه به خون خواهى من، جز از قاتلم هيچ كسى نبايد كشته شود.
هرگاه از اين ضربت او جان دادم، ژرف بنگريد كه در برابر ضربت او، تنها يك ضربت بزنيد،مباد كه آن مرد مثله شود كه من خود از رسول خدا (كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد) شنيدم كه فرمود:
از مثله كردن، هر چند سگى گزنده باشد، بپرهيزيد!
نهج البلاغه صبحى صالح، نامه 47، ، صفحهى 422
و من وصية له ( عليهالسلام ) للحسن و الحسين ( عليهماالسلام ) لما ضربه ابن ملجم لعنه الله
أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً
أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وَلَدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ أَمْرِكُمْ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ جَدَّكُمَا ( صلىاللهعليهوآلهوسلم )يَقُولُ صَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ
اللَّهَ اللَّهَ فِي الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ
وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْقُرْآنِ لَا يَسْبِقُكُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَيْرُكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِينِكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّقَاطُعَ لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ
ثُمَّ قَالَيَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِينَ خَوْضاً تَقُولُونَ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِي إِلَّا قَاتِلِي
انْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ وَ لَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ( صلىاللهعليهوآلهوسلم) يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها: متن وصيت نامه علی علیه السلام در بستر شهادت,نهج البلاغه,تقوا,دنیا,نظم,قرآن,یتیم,نماز,حج,همسایه,جهاد,امر به معروف و نهی از منکر,مثله
برچسب ها: متن وصيت نامه علی علیه السلام در بستر شهادت,نهج البلاغه,تقوا,دنیا,نظم,قرآن,یتیم,نماز,حج,همسایه,جهاد,امر به معروف و نهی از منکر,مثله
ارسال در تاريخ 20 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :58 بار
وارستگان چگونه قرآن می خوانند؟
اميرالمؤمنين عليه السلام در نهجالبلاغه در خطبهاى كه به نام «متقين» معروف است (خطبه 191) صفات متقين را برمىشمرد
اميرالمؤمنين عليه السلام در نهجالبلاغه در خطبهاى كه به نام «متقين» معروف است (خطبه 191) صفات متقين را برمىشمرد
و بعد از آنكه توضيح مىدهد كه در رفتار چنيناند و در گفتار چنان و ... از جمله حالات آنها را در شب شرح مىدهد و به قول سعدى شب مردان خدا را توصيف مىكند و مىفرمايد:
امَّا اللَّيْلُ فَصافّونَ اقْدامَهُم
هنگام شب پاهايشان براى عبادت جفت مىشود.
تالينَ لِاجْزاءِ الْقُرْآنِ
آنگاه قسمتهاى مختلف قرآن را تلاوت مىكنند.
يُرَتِّلونَهُ تَرْتيلًا
قرآن خواندنى از سر تأمل و انديشه (نه مانند قرآن خواندنهاى بعضى از ما، تند و بدون فهم معانى).
يُحَزِّنونَ بِهِ انْفُسَهُمْ ...
كلمات و آيات را با آهنگ و حزن مخصوص معنوى كه از قلبشان پيدا مىشود مىخوانند.
پس هرگاه به آيهاى برسند كه رحمت الهى از آن فهميده مىشود، با شوق به آن نظر مىكنند
پس هرگاه به آيهاى برسند كه رحمت الهى از آن فهميده مىشود، با شوق به آن نظر مىكنند
و وقتى به آيات بيانگر خشم الهى مىرسند، غرق دنياى انديشه مىشوند، گويى كه صداى دوزخيان را مىشنوند.
قرآن بر روى اين خاصيت خودش كه كتاب دل و روح است، كتابى است كه جانها را به هيجان مىآورد و اشكها را جارى مىسازد و دلها را مىلرزاند، خيلى تأكيد دارد.
مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى ج26 53 آشنايى با زبان قرآن ..... ص : 46
قرآن بر روى اين خاصيت خودش كه كتاب دل و روح است، كتابى است كه جانها را به هيجان مىآورد و اشكها را جارى مىسازد و دلها را مىلرزاند، خيلى تأكيد دارد.
مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى ج26 53 آشنايى با زبان قرآن ..... ص : 46
به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها: وارستگان چگونه قرآن می خوانند؟,مطهری,صفات متقین,تلاوت,خشم الهی,نهج البلاغه
برچسب ها: وارستگان چگونه قرآن می خوانند؟,مطهری,صفات متقین,تلاوت,خشم الهی,نهج البلاغه
ارسال در تاريخ 15 اسفند 1390| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :79 بار