رنج
رنج، سلامی دوباره بر مولا علی علیه السلام، درد و رنج، چاه، خلافت، پست و مقام، ، درد و رنجهای علیع، فراموشی، یادآوریها، هشدارها، سرگردانی، نیک اندیش، پرمتانت، سرکشی، تجاوز، کرامت


سلامی دوباره بر مولا علی علیه السلام


به روزهای شهادت مولای مظلوم و تنهایمان علی علی السلام نزدیک می شویم.

بدون تردید مولایمان درد و رنج فراوانی را تحمل کرده است و با قلبی دردمند و پر از آه و افسوس روزها و شبهایش را سپری می کرده است.

نمیدانم ما چقدر دردهای علی را حس می کنیم و با نوع و جنس این دردها آشنائی داریم؟

نمیدانم می توانیم خود را - ولو اندک - به احساس مولا، زمانی که سر در چاه می بردند و ناله می کردند؛ نزدیک کنیم؟

آیا می توانیم بفهمیم:  "فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا" یعنی چه؟

با استخوان درگلو و خار در چشم، چگونه می توان ساعت ها و روزها را سپری کرد و سی سال...........آری سی سال صبر کرد؟

آیا درد مولا از این بود که او را از خلافت محروم کرده اند؟

غصه پست و مقام او را آزار می داد؟

آیا............. ؟

هرگز....... هرگز.....
  
کاش دوستان عزیزی که شیفته مولایشان هستند کمک می کردند تا در این روزها، راز ناله های علی علیه السلام را آشکارتر می کردیم و خود را اندکی به احساس آن عزیز مظلوممان نزدیک می نمودیم و با فهمیدن علی علیه السلام اندکی از تنهائی او را می کاستیم

من در حد توان و فرصت محدود خود تلاش خواهم کرد. آنان که می توانند نیز به صحنه بیایند.
یا علی
#علی(ع)




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 16 مرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :62 بار

درد و رنجهای علی(ع):

اگر شما به آن چه من مى‏دانم، دانايى مى‏يافتيد، 

سراسيمه به كوه و دشت پناه مى‏برديد، 


بر كارنامه‏ى خود مى‏گريستيد 


و بر سر و سينه مى‏زديد 


و اين دارايى‏هاتان را بى‏نگهبان و بدون تعيين جانشين وا مى‏نهاديد 


و هر يك از شما خويشتن خود را وجهه‏ى همت مى‏ساخت، بى‏اعتنا به هيچ كس و هيچ چيز ديگر. 


اما شما تمامى يادآوريها را به فراموشى سپرديد 


و از همه‏ى هشدارها بى‏اعتنا گذشتيد، 


پس به ورطه‏ى سرگردانى افتاديد 


و آن حركت منسجم شما، پراكنده گرديد.

 
اينك از بودن با شما، رنج مى‏برم و سخت در اين آرزويم كه خداوند مرا از شما جدا كند 

و به آن عزيزان ملحق سازد كه از شما به من سزاوارترند، 


گروهى نيك‏انديش، 


پرمتانت، 


حق گوى و حق پذير 


و فارغ از هرگونه سركشى و تجاوز، 


كه در راستا (ى توحيد) پيشتاز بودند 


و بر اساس مبانى روشن به پيش تاختند. 


پس به عاقبت جاويد 


همراه با كرامتى دلپذير دست يافتند. 


صبحى صالح صفحه‏ى 173 خطبه 116


لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ مِمَّا طُوِيَ عَنْكُمْ غَيْبُهُ إِذاً لَخَرَجْتُمْ إِلَى الصُّعُدَاتِ تَبْكُونَ عَلَى أَعْمَالِكُمْ وَ تَلْتَدِمُونَ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ لَتَرَكْتُمْ أَمْوَالَكُمْ لَا حَارِسَ لَهَا وَ لَا خَالِفَ عَلَيْهَا وَ لَهَمَّتْ كُلَّ امْرِئٍ مِنْكُمْ نَفْسُهُ لَا يَلْتَفِتُ إِلَى غَيْرِهَا وَ لَكِنَّكُمْ نَسِيتُمْ مَا ذُكِّرْتُمْ وَ أَمِنْتُمْ مَا حُذِّرْتُمْ فَتَاهَ عَنْكُمْ رَأْيُكُمْ وَ تَشَتَّتَ عَلَيْكُمْ أَمْرُكُمْ وَ لَوَدِدْتُ أَنَّ اللَّهَ فَرَّقَ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ أَلْحَقَنِي بِمَنْ هُوَ أَحَقُّ بِي مِنْكُمْ قَوْمٌ وَ اللَّهِ مَيَامِينُ الرَّأْيِ مَرَاجِيحُ الْحِلْمِ مَقَاوِيلُ بِالْحَقِّ مَتَارِيكُ لِلْبَغْيِ مَضَوْا قُدُماً عَلَى الطَّرِيقَةِ وَ أَوْجَفُوا عَلَى الْمَحَجَّةِ فَظَفِرُوا بِالْعُقْبَى الدَّائِمَةِ وَ الْكَرَامَةِ الْبَارِدَة




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
ارسال در تاريخ 23 خرداد 1391| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :58 بار


علی(عليه‏السلام): ستم نکنیم!


مَنْ نَظَرَ فِي عَيْبِ نَفْسِهِ اشْتَغَلَ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ

آن كه در عيب خويش ژرف بنگرد، از پرداختن به عيب ديگران باز ماند.

وَ مَنْ رَضِيَ بِرِزْقِ اللَّهِ لَمْ يَحْزَنْ عَلَى مَا فَاتَهُ 

و كسي كه به روزي خدا خشنود باشد، بر آنچه از دست داده است، اندوهگین نشود.

وَ مَنْ سَلَّ سَيْفَ الْبَغْيِ قُتِلَ بِهِ 

كسي كه تیغ ستم بركشد؛ با همان تیغ كشته خواهد شد

وَ مَنْ كَابَدَ الْأُمُورَ عَطِبَ 

و آن كسی كه در كارها رنج بیهوده به خود تحمیل کند، خود را خسته سازد

وَ مَنِ اقْتَحَمَ اللُّجَجَ غَرِقَ 

و هر كس نسنجیده خود را در امواج گرفتاریها افكند، غرق خواهد شد

وَ مَنْ دَخَلَ مَدَاخِلَ السُّوءِ اتُّهِمَ 

و هر كس به مكان های بدنام قدم گذارد، آماج تهمت گردد.

نهج البلاغه صبحى صالح، قصار 349، ، صفحه‏ى 536

درسهای عملی که از این سخن علی(ع) باید در زندگی ما اجرایی شود:

1 - بجای پرداختن به عیب اطرافیان و دوستانمان، وقت خود را صرف عیب یابی از خود کنیم.

2 - تمام تلاش خود را بکار بگیریم، اما به آنچه بدست آورده ایم راضی باشیم و انتظار بیهوده نداشته باشیم.

3 - به هیچ کس - هرچند ضعیف باشد و نتواند از خود دفاع کند - ستم نکنیم. مطمئن باشیم اگر چنین کنیم، روزی خود گرفتار ستم خواهیم شد.

4 - ظرفیت خود را شناسائی کنیم و به کارهائی که توان انجام آنها را داریم، بپردازیم.

5 - درگیری بیهوده برای خود درست نکنیم.

6 - کاری نکنیم؛ سخنی نگوئیم؛ جائی نرویم، که مورد سوء ظن و تهمت واقع شویم.




به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5

موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
,,,,
ارسال در تاريخ 22 اسفند 1390| توسط احمد جمالی | تعدادبازدید :48 بار

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی